یه موقع‌هایی دلم تنگ می‌شه برات بامرام؟

چقدر حس و طعم ِ عمیق بعضی دوستی ها محشره…

وای نمیدونم چرا گریه ام گرفت حوندم.. یه بار یه جمله تو یه کتاب یا نمیدونم تو یه شعر خوندم.. این بود : دلم در رثای دوستیهای قدیم سوگوار است » .. البته منظورم این نوع دوستی ها هست که عین جواهر کمیاب هستن و ماندگار و از اون قدیمیها دیگه نمیشه تو این جدیدترها زیاد پیدا کرد..

پاسخ:

سلام و درود بر هموطن دریادل شیرازی، مهتای عزیز …
به باورم دوستی ها همچنان می توانند با کیفیت و طولانی بمانند؛ فقط کافی است بخواهیم!
به همین سادگی
و به همین خوشمزگی.

خاطره شیرینی بود .
مرسی به دوستی و محبت

پاسخ:

زنده باشی نیما جان.

تولد رفیق عزیزتون رو هم به شما تبریم می گم هم به رفیقتون .

به ایشون که دوباره و چندباره فرصت بودن رو تجربه می کنند و به شما که خداوند چنین رفقی رو بهتون هدیه داد.

من ایمان دارم که دوستان خوب ، هدیه های خداوند هستن به ما ، برای اینکه اینجا ، روی کره ی زمین ، خیلی احساس غریبی نکنیم .

ایشالا سالهای سال با هم رفیق باشید و برای تولد هم مطلب بنویسید.

پاسخ:

پس ببین خدا چقدر دوستت داره دختر! نه؟

با با این دوست شما عجب قیافه مردانه و عاشق کشی دارد این کاکو شیرازی!
لوطی کش است آخر مردی و مردانگی است یاد داستان داش آکل افتادم
خوشا شیرازو خوبا دلبرونش

پاسخ:

در مورد مجتبی هر چه بگویم، کم گفته ام.

آخرش نفهمیدم (خودتان که بهتر می دانید گیرنده های من هنگامی که به مسائلی چون درک کردن می رسند ضعیف می شوند) ان خودکار چهار رنگ را این کاکو شیرازی قصه ما برداشته بود؟
بعد پسش داد؟
مرحوم سرکار استوار پدر شما چرا نرفت شکم آن ناظم را پاره کند؟
در آنوقت استوار های آرتش ابهت زیادی داشتند و یک پلیس بی سلاح برای آرام کردن یک محله بس بود

پاسخ:

آن خودکار چهاررنگ را همکلاسی مجتبی برداشت و سرانجام به او بازگرداند.

اصلا این ناظم بی رحم چطور دلش آمد با ترکه به پاهای لطیف شما بزند شما که در 46 سالگی چنین نازنین نگاری هستید اوف بر این ناظم امیدوارم اگر هنوز باشد پروستات و … و قند و اسید اوریک را باهم گرفته باشد(منظور از تقطه چین بیماری مرحوم ناصرالدین شاه است)

مجددا” تولد آقا مجتبی رو تبریک میگم … ولی راستی دم این اشکار جان گرم؛ نه؟

پاسخ:

دم همه آدمهایی باحال و مهربون گرم باشد رفیق …

آن نیمه‌ی پنهان هم باید یک نیمه آنیموسی باشد اگر خدا بخواهد….

راستی٬ حرف دوست که می‌شود٬ آن هم اینقدر فرهیخته‌اش٬ زبان قلمم لال می‌‌شود٬ چنین دوست‌هایی را باید بوسید و لب طاقچه گذاشت مثل دیوان حافظ که دُر و گوهر است٬ و هر بار که دلتنگ شدی یا شاد و بیقرار٬ بازشان کرد و حرف‌هایشان را شنید و آرام شد٬ مشعوف شد…
همدلی‌ای که دوست ِ دوست٬ دوست ِ حقیقی٬ با آدم می‌کند٬ مثل چراغ‌های جهازیه‌ی قدیمی آبی مادربزرگ که دیگه عتیقه شده‌اند٬ ارزشمند است و راهنما و روشنگر…
حقیقتاً داشتن چنین دوست‌هایی نوبر است و هدیه‌ای از جانب حضرت دوست٬ که خودش گفته ما انسان را در سختی آفریدیم…
و احتمالاً دوست خوب را هم فرستاده که تحمل سختی‌ها آن‌قدرها هم دشوار نباشد…

پاسخ:

چه تعبیر زیبایی از دوست ارایه کردی آنیموس عزیز … به باورم آدمهایی را که در زندگی می شناسیم، نشان می دهد که تا چه اندازه به رفیق آسمانی نزدیک تریم! نه؟
واسه همینه که باید بگم: خوش به حالت که شقایق را می شناسی و خوش به حالم! نه؟
درود …

چه توجه تحسین‌برانگیزی به تاریخ امروز…
پدر من هم اسفند ماهی‌ست که شناسنامه‌اش را 1/1/37 گرفته‌اند…
و مادرم 1/7…

پاسخ:

این نشان می ده که خرداد چه ماه خطرناکی در تاریخ ایران زمین است! (خطرناک که می گویم از بعد عشقولانه اش است! نیست؟)

خوب این واقعا بی انصافیه که من صبح ها نیستم و همه ی شما صبح ها هستید اینجا …

اشکال نداره ، در عوض میام کلی حرف های بامزه و قشنگ می خونم دلم باز میشه .

پاسخ:

آفرین … خوشم اومد! به این می گویند: تبدیل چالش به فرصت! نه؟
البته همیشه هم اینطور نیست که صبح ها همه باشند.
درود …

از شکل و فرم چانه کاکو مجتبی معلومه که مرد ی با اراده آهنینه معلومه خودش هم اینو میدونه که ریشش در چانه کم بشته
اگه در دهه 40 این تیب رو داشت شیراز رو بهم می ریخت
یاد علی حاتمی بخیر
نمی خواهید از دهه 50 برای ما عکس درویش نوجوان را بگذارید درویش با شلوار باچه گشاد
از چه سریال تلوزیونی خوشتان می آمد؟
هنربیشه محبوبتان که بود؟

پاسخ:
آن روزها از سریال هایی چون آیرونساید، دن آگوست، شفت، دارا و ندار و کاوشگران خیلی لذت می بردم و هنرپیشه مورد علاقه ام هم “تونی کرتیس” بود.

ا، آقای مهندس قبول نیست! وبلاگ تون شیکمو شده، کامنت من رو خورده. دیروز بهتون روز مهندس رو تبریک گفته بودم، همیییین جا، ولی هیچ اثری ازش نیست!!!
راستی سلام.

پاسخ:

خودم رو بگی، آره! اما وبلاگم نه! بنده خدا کجاش شیکمو شده؟
فکر کنم تو عاشق شدی دختر! شاید هم عاشق تر شدی!!
چونکه پیام تبریکت را در پست “میخ ها و آدم ها” برایم گذاشته بودی!
حالا دیدی؟!

ذغال بلوط چی؟ نمی خوای؟!
…ژغال فرد اعلا هم می خواهم با فراورده های جانبی
..اگر منو در شهرداری استخدام کنید خودم براتون ژغال میشم

پیروز و زنده باشید .

سلام جناب درویش
راستش این چشمه از محمد درویش رو هنوز ندیده بودم
برام تازگی داشت