دیدبانان شاخاب پارس
شاید این نام در نگاه نخست برایتان عجیب به نظر برسد؛ اما باورم این است که باید بکوشیم تا این نام را زنده نگه داریم و طراوت و پویاییاش را چون کرانههای آن نیلگون همیشه پارس، مانا و جاودان سازیم.
لطفاً گشت و گذاری در این ماهنامهی اینترنتی متفاوت انجام داده و به ویژه ماجرای سنگ نوشته شالوف را بخوانید، از پیشینهی نام ایران آگاه شوید و ببینید که آیا این بوقلمون خوردن دارد یا نه؟!
توضیح آن که : «شاخاب» یا «شاخابه» در زبان پارسی به آبی میگویند که در خشکی پیش رفته است، همان چیزی که در زبان تازی «خلیج» مینامند.
پیوست:
خوزستان را هم دریابید … کافی است نگاهی به قد و قامت خوش رنگ و هیبت رعنایش بیاندازید تا بفهمید که برای آفرینش این درگاه مجازی ارزشمند، چقدر وقت صرف شده و چه تلاشهای گرانسنگی به قوع پیوسته است تا من و تو از قصهی هندیجان و لالی و دژپل و باغ ملک و … آگاه شویم و بیش از پیش قدر داشتههای خویش را در این دیار زرخیز بدانیم.
درود بر آفرینندگان خوزستان.
ممنون بابت معرفی این سایت،
خیلی خوشایند است و جا دارد ساعتها در آن وقت صرف کرد.
پیشینه نام ایران و تغییرش برایم بسیار جالب بود.
درسته … پیشینه نام ایران بسیار تامل برانگیز است و فکر می کنم 90 درصد ایرانیان زنده از آن آگاهی ندارند! دارند؟
نه! من آگاهی نداشتم . البته اگر سر زنده ها حساب می آیم.
واقعا سایت های جالبی بودند.
چند تا از مطالب شاخاب را خواندم . به خوزستان هم نگاهی انداختم و می ارزد که برایش وقت بگذارم.
ممنون آقای درویش بابت معرفی سایت ها. ممنون .
درود بر سروی عزیز … می بینید که در همین دور و برها و در باره آن چیزهایی که هر روز می شنویدشان یا می بینیدشان، چقدر کم می دانیم؟ وای به حال یه خورده دورترها یا یه ذره عقب ترها … نه؟
راستی! خوشحالم که آن گونه سزاوارانه در تارنمایت از عباث جعفری عزیز یاد کردی …
بله . هر چه دورتر می رود بیشتر در مه فرو می رود. زیباییش هم همین است. همه ی ابهت تاریخ به همین گوشه کنارهای گنگش است که باید بنشینیم و مثل یک پازل، تکه ها را کنار هم بچینیم و سرآخر هم نه چندان مطمئن از تصویر ایجاد شده ، تنها حدس بزنیم.
فکرش را بکنید ما هم روزی توی مه می رویم … جالب است نه؟
اما در مورد عباث … این کمترین کاری بود که می توانستم برای او بکنم . در مقابل تمام لحظات نابی که با دیدن عکس های فوق العاده اش برایم ایجاد کرد .
آره … خیلی جالبه … درست مثل کاری که عباث داوطلبانه کرد و ما گاه با اجبار به آن تن می دهیم یا تن می دهندمان! نمی دهندمان؟