مدیریت خشکسالی یا خشکسالی مدیریتی؟ مسأله این است!

     چندی پیش، یعنی دقیقاً در بیست و دومین روز از مرداد ماه 1387، وقتی پای سخنرانی عباس کشاورز، معاون بازنشسته وزیر کشاورزی در هم‌اندیشی تخصصی خشکسالی و پیامدهای آن نشسته بودم، از شنیدن این خبر که حدود 11 میلیون تن یا 47 درصد   TDNعلوفه‌ی مورد نیاز دام کشور در سال جاری به دلیل خشکسالی کاهش یافته است، حیرت نکردم. مهندس کشاورز در همان نشست اعلام کرد: ما چاره‌ای نداریم جز آن که – دست کم – یک تا دو میلیون تن علوفه در سال جاری وارد کنیم (موضوعی که نگهدار اسکندری، عالی‌ترین مقام مسئول در حوزه‌ی مدیریت مراتع کشور نیز در همین نشست تخصصی بر آن صحه نهاد). از همین رو، وقتی امروز مصاحبه‌ی محمّد حسین انصاری‌فرد، مدیرکل روابط عمومی وزارت جهاد کشاورزی را خواندم که در آن از واردات علوفه و جو به منظور شکستن قیمت‌ها سخن گفته و مژده داده بود که دولت می‌خواهد قیمت علوفه را از کیلویی 500 تومان به 290 تومان کاهش دهد، باز هم حیرت نکردم.
امّا شما بگویید: چگونه با چنین شرایطی می‌توان از کنار این خبر به راحتی گذشت و چشم بر روی صف کامیون‌هایی که علوفه‌ی ایرانی را به مقصد کشورهای عربی آن سوی خلیج فارس اهدا می‌کنند، بست؟! آیا اینگونه می‌خواهیم تراز صادرات غیرنفتی خود را افزایش دهیم؟!

     می‌گویند: در جهان امروز دیگر نمی‌توان از «هماهنگی» به عنوان یکی از وظایف «مدیریت» نام برد؛ چرا که در حقیقت، «هماهنگی» امروز، یعنی: «مدیریت».
و آنچه که در صحنه‌ی صادرات و واردات حیرت‌انگیز علوفه به کشور رخ داده است، شاهدی گویا در تشریح این مدعاست که آنچه کشور را بیش از خشکسالی اقلیمی در تنگنا و فشار قرار داده است، «خشکسالی مدیریتی» است!
همین.