همایشی برای بررسی پیامدهای سدهای بزرگ
به گمانم این برای نخستین بار است که در ایران، همایشی میخواهد بر پا شود که نه به تجلیل و ستایش از روند سدسازی، که به تأمل و مداقه در لزوم آن و نشانزدهای نامیمونش بر کارایی سرزمین مادری، ایران عزیز خواهد پرداخت.
امید که ستادههای حاصل از این هماندیشی کمنظیر بتواند زنهار لازم را به مدیران ارشد مدیریت آب و کلاننگران و برنامهریزان نخبه کشوری بدهد و توازنی منطقی در این دو حوزهی نامتقارن (بخش آب و کشاورزی) از منظر تخصیص اعتبارات بوجود آورد. موضوعی که نگارنده خواهد کوشید به ابعاد مختلف آن در این همایش بپردازد.
ضمن سپاس از برگزارکنندگان این گردهمایی، علاقهمندان میتوانند برای کسب اطلاعات بیشتر و چگونگی حضور از طریق تلفن 66712243 (انجمن کوهنوردان ایران- از ساعت 10 الی 18 (یا شماره همراه 09127045517 ( آقای خسروی) تماس بگیرند.
پیوست :
– برای آگاهی بیشتر از جزییات همایش
– برای آگاهی بیشتر از فاطمه ظفرنژاد
– برای آگاهی بیشتر از عباس محمّدی
– برای آگاهی بیشتر از مهدی فریور
– برای آگاهی بیشتر از رضا مرادی غیاثآبادی
– برای آگاهی بیشتر از محمّد سعید کدیور
مطلبی در این باره نوشتم در وبلاگ و اشاره کردم که جایگزین سدها خیلی مهماند. و البته این مبحث در ایران مورد توجه قرار نمیگیرد.
و این که یک بار به یکی از مدیران سازمان آب منطقهای گفتم آبخوان داری…گفت توش پول نیست…به همین روراستی…
شما که از آمار و ارقام خبر دارید این موضوع را هم برای بنده توجیه بفرمایید 🙂
پاسخ:
سام عزیز:
پیشتر هم نوشته بودم که آبخوانداری، شگردِ مناسب، بومیشده و کمهزینهای است که میتواند نقمت سیلهای خروشانِ این مملکت را، دستکم در 14 میلیون هکتار از اراضی آن، به نعمت تبدیل کند؛ شگردی که مصداق بارزی از فرایند کشف و بومیکردن توانایی به منظور استفاده از ظرفیتهای تاریخی (یعنی ابزاری برای تحقق توسعة واقعی) تلقی شده و مقبولیت علمی و اجرایی آن نیز، از سوی سازمان خواربار کشاورزی ملل متحد (فائو)، به عنوان راهی برای نجات 800 میلیون انسان گرسنة جهان از سوء تغذیه مورد تأیید قرار گرفته است؛ شگردی که میتواند با جذبِ تنها 700 میلیارد تومان اعتبار، بحرانِ خسارتهای ناشی از سیل و خشکسالی در کشور را با مهار 4 میلیارد متر مکعب هرزآب، به کمینه برساند. امّا گویا متأسفانه برای ما راحتتر این است که به طور متوسط نزدیک به دوبرابرِ این مقدار، یعنی بیش از 1200 میلیارد تومان در سال را، در قالب کمکهای بلاعوض و تسهیلات بانکی کمبهره به مردم آسیبدیده از سیل و خشکسالی بپردازیم۳ (شاهدی دیگر بر ترجیح سیاستهای درمانی بر پیشگیری)!
عجیب است که برای یافتن منابع مالی تأمین این 700 میلیاردتومان، همواره با مشکل روبرو بوده و در صدور فرمان پرداخت آن دستمان میلرزد، امّا به راحتی سالانه نزدیک به دوبرابرِ آن را در تاوانِ اینندانمکاری و محافظهگری نزدیکاندیشانه خرج میکنیم! چرا که در اینجا نیز همچون اغلب کشورهای جنوب، اهدای ماهی به مراتب آسانتر از آموزش فنون ماهیگیری است. این درحالی است که فقط در طول چهار سال گذشته (80-1377)، خشکسالی بیش از 62 هزار میلیارد ریال (نزدیک به 9 برابرِ هزینة مورد نیاز برای آبخوانداری) به کشور خسارت زده است!
زنده باشی دوست من.
با تشکر ازاین آمار بسیار مفید که حتما در جایی از آن استفاده خواهم کرد! اما استاد درویش گرامی! این پاسخ شما چندان برای آن حضرت دکترای محیطزیست قانع کننده نبود. ایشان به تولید برق اشاره داشتند. و البته تامین آب به عنوان چاره و مقابله با خشکسالی! در باره بفرمایید که برای تولید برق چه باید کرد؟
پاسخ:
سام عزیز: همانطور که خودت نیز به درستی اشاره کرده ای، از بین سدهای ساخته شده موجود، فقط اندکی به تولید کارمایه برق آبی مشغولند و بیش از 15 درصد کارمایه برقی کشور از این طریق تولید نمی شود. این در حالی است که در کشوری همچون سوئد یا آلمان که به مراتب از ساعات آفتابی کمتری به نسبت ایران برخوردار هستند، بین 20 تا 30 درصد کارمایه کشور از طریق سلولهای فتوولتائیک تامین می شود. بنابراین، بهانه احداث سد از منظور تولید برق، نسبتاً از رده خارج است!
از شما دعوت میکنم که از پایگاه های ایرانتونین دیدن کنید
ایرانتونین در ضمینه کانادا و ایرانیان مقیم این کشور فعالییت میکند
من و دوستانم خوشحال میشیم اگه سوالی در باره کانادا و زندگی در کانادا داشته باشید و ما بتونیم جواب بدیم
خوشحال میشام اگه ما رو از نظرات گهر بار خودتون بهرمند کنید
همینطور باعث افتخار خواهد بود اگه با نام خودتان در انجمن عضو شوید تا همه از اطلاعات شما بهرمند شویم
پایگاه ایرانتونین
http://www.irantonian.com
انجمن ایرانتونین
http://www.irantonian.net
در پایان اگر دوست داشتید خوشحال میشیم به ایرانتونین پیوند بدین
صمیمانه منتظر شنیدن نظرات شما هستیم
با تشکر
ساخت سدهاوخصوصاسدهای بزرگ در ایران (و شاید خیلی از کشورهای جهان سومی دیگر) در راستای یک نگرش صورت می گیرد، «ساخت و برجای گذاشتن اثری فیزیکی و قابل ارائه به عنوان عملکردی بزرگ از سوی دست اندرکاران با نماد فیزیکی بزرگ برای نمایش و مانور و تبلیغ» این کار تنها در سدسازی نمود نمی یابد بلکه در دیگر پروژه های بزرگ وپر سروصدای دیگری نیز دیده می شود. در نقطه مقابل این فعالیت ها می توان کارهای بسیارکوچک پراکنده در سطح زمین ، که درعین حال می تواند با حداقل خسارت به محیط زیست ، ویا اصولا در راستای حفاظت از آن و نیز با حداقل خسارت به مردم و بهره برداران را دید که به علت کم بودن نمد ظاهری و فیزیکی برای مانورهای تبلیغاتی و سیاسی مورد بی مهری قرارمی گیرند. تغییر نگرش درمورد سدسازی را باید به این طریق نیز نگاه کرد و این تغییر در نگرش را که خود مستلزم تغییر در روشهای برخورد با مسائل و با مردم و محیط زیست از طرف صاحبان قدرت و حکومت در این قبیل کشورها است. پیروز باشید!
پاسخ:
جای شما خالی بود جناب وجدانی عزیز
برخی از مباحث شما در همایش دیروز مورد تاکید قرار گرفت. به زودی گزارشی از این همایش را منتشر خواهم کرد.
موفق باشید.