مهار بیابانزایی
ماجرای ورود ذغال سنگ به چرخهی سوخت کشور!

همزمان با بیسابقهترین تظاهرات محیط زیستی در اروپا و شنیدن سبزترین حرفهای محمود احمدینژاد در حمایت از طرفداران محیط زیست در ایران و جهان، خبر میرسد که سبد انرژِی کشور به زودی با یک مهمان ناخوانده و پردود و گداز جدید اما قدیمی! به نام ذغال سنگ مواجه خواهد شد که میخواهد بخشی از سوخت نیروگاههای حرارتی کشور را تأمین کند!
آیا این یک گام به عقب نیست؟!
در این باره گفتگوی مونا قاسمیان با دکتر اسماعیل کهرم و نگارنده را در روزنامه اعتماد بخوانید.




جناب درویش عزیز!
نام ذغال سنگ بایستی از فن آوری های جدید احتراق آن جدا گردد!،البته جای این نگرانی نیز وجود دارد که دولت فعلی با زیر ساخت مطالعاتی ضعیفی در مورد آن اظهار نظر کرده باشد ولی الان نیروگاههای بسیار پیشرفته با ترکیبات و فرایند سبز ذغالسنگ نیز در جهان وجود دارند،امیدوارم ایندفعه منظور همین نسل جدید باشد!!.
پاسخ:
درود بر پیمان عزیز … نخست آن که حتا همان فن آوری جدید هم در آمریکا با مخالفت شدید طرفداران محیط زیست روبرو شده و اوباما را به چالش کشانده اند. دوما در ایران فکر می کنید چند درصد از شیوه مدرن احتراق بهره برند؟!
دوست عزیز؛
ساسان آقایی روزنامهنگار و وبلاگ نویسی که در طول ماههای گذشته بارها از طرف ماموران امنیتی تهدید و احضار شده بود، ظهر یکشنبه یکم آذر بازداشت شد.وی از هم کاران روزنامههای «اعتماد»، «اعتماد ملی»، «توسعه»، «مردمسالاری»، و «فرهیختگان» بود.
ساسان آقایی ماه گذشته به دفتر پیگیری در چهارراه ولیعصر احضار شده بود و پس از حضور در آنجا مورد بازجویی قرار گرفته بود. از محل نگهداری و وضعیت وی و همچنین اتهامات این روزنامهنگار تا این لحظه خبری در دست نیست .
امضای نامه 293 نفر ازروزنامه نگاران و فعالان سیاسی و اجتماعی به مراجع تقلید میتواند علت اصلی این دستگیری بوده باشد
از همهٔ کسانی که قلبشان برای سرزمین ایران و مردم ایران میطپد خواهش مندیم ساسان عزیز این روزنامه نگار آزاده را تنها نگذارند.
امضا ی یکایک شما امید و دلگرمی ساسان است در شبهای تار و دیوارهای سرد سلول انفرادی
https://www.gopetition.co.uk/online/32458.html
sos-sasan.blogfa.com
امیدوارم روزی برسد که در وطن هیچ روزنامه نگاری شاهد بسته شدن روزنامه اش هم نباشد؛ چه رسد به این که بخواهد در زندان هم بیافتد.
!!!!!
به چه قیمتی؟؟
به قیمت آلودگی بیشتر هوا و تخریب افزون تر منابع طبیعی و البته سود بیشتر در کوتاه مدت برای برخی مدیریت ها!