حقیقت تلخی که جهانگیر پرهمت به استاندار مازندران گوشزد کرد!
روز گذشته، سبزپرس متن نامه دکتر جهانگیر پرهمت، رییس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی را خطاب به جناب طاهایی، استاندار مازندران منتشر کرد که در نوع خود میتواند، امیدبخش، زنهاردهنده، تاریخی و البته بسیار تلخ باشد!
این که میتوانی مدیران ارشد خویش را ببینی که برای دفاع از کیان منابع طبیعی و سرمایههای ژنتیکی طبیعت ارزشمندمان، واکنشهایی سزاوارانه نشان داده و خطاب به عالیترین مقام استان مازندران صراحتاً و قاطعانه بنویسند: «این سازمان به عنوان نماینده دولت در حفظ ذخایر ژنتیکی بینظیر موجود در باغ گیاهشناسی نوشهر با هرگونه اقدام و تصمیم که منجر به آسیب به سرمایههای تکرار ناپذیر ملی در آن ایستگاه تحقیقاتی شود مخالفت میکند …» جای خوشوقتی و امیدواری فراوان دارد. کاش جناب محمدیزاده هم نامهای با همین لحن را میتوانستند به وزیر نفت نوشته و آنها را از عواقب تجاوز به پارک ملی کویر برحذرمیداشتند!
امّا اگر با دقت بیشتری به محتوای نامهی معاون وزیر جهاد کشاورزی دقت کنیم، نامهای که بلافاصله توسط دکتر صادق خلیلیان به همتایش در وزارت کشور هم ارسال شد؛ درمییابیم که هم فرماندار و هم شورای تأمین شهرستان نوشهر مرتکب عملی غیرقانونی و در تضاد با دست کم دو ماده قانونی و مصوب حکومتی شدهاند. حیرتانگیزتر آن که ظاهراً متجاوزین به باغ گیاهشناسی نوشهر بر اساس مصوبهای در تاریخ 8 آبان 1389 به باغ یورش بردهاند که خودش در تاریخ 9 آبان صادر شده است (حالا شما پیدا کنید پرتقال فروش را …)!
اینک یازده روز از ارسال نامه پرهمت به طاهایی و خلیلیان به محمدنجار میگذرد و همهی طرفداران و فعالین محیط زیست منتظرند تا از واکنش این دو مقام ارشد حکومتی در این ماجرای تلخ آگاه شوند.
آیا سرانجام شاهد تنبیه خلافکاران و متجاوزین به باغ اکولوژی نوشهر خواهیم بود و یا همچنان از روش فرسایش زمانی برای فراموش کردن اصل ماجرا بهره گرفته خواهد شد؟!
این پرسشی است که به زودی پاسخش آشکار خواهد شد. پاسخی که هر چه باشد باید فرماندار نوشهر و رؤسای بندرگاه این شهر بدانند که هرگز قتل عام 50 هزار درخت و درختچه و نهال و تخریب 8 هکتار از موزه پژوهش منابع طبیعی وطن در پیشگاه وجدانهای بیدار و دوستدار محیط زیست ایران و جهان بخشیده نخواهند شد.
آن متجاوزین طبیعتستیز باید مطمئن باشند که روزی آه آن 50 هزار مقتول بیگناه گریبانشان را خواهد گرفت و خواهد فشرد.
بیشتر بدانید:
– سازمان جنگل ها متولی باغ اکولوژیک نوشهر نیست/ تخریب غیرقانونی است – دکتر علی سلاجقه
– تخریب باغ گیاهشناسی نوشهر برای ساخت جاده کار ناشایستی بوده است – دکتر علی سلاجقه
درود بردرویش عزیز از این همه همت وغیرت شما نسبت به محیط زیست سپاسگزارم اگه هر کمکی از من برمی آید در خدمتم بازم ممنون. راستی قسمت دوم مناظره ای علمی با موضوع: اولین قدم برای نجات دریاچه ارومیه چیست؟ که باحضور شما بود در این آدرس است
https://iranseda.ir/FullItem/?g=803295
جناب علیرضا مبینی عزیز:
آنچه که برای پاسداری از طبیعت وطن انجام می دهیم، در برابر آنچه که باید انجام دهیم؛ حقیقتاً ناچیز است.
درود بر شما که همراه و همدل هستید.
درود
هم الان با خبر شدم که :
پارک طالقانی تهران در حال سوختن است
محمد رضا حاجی بیگی با بیان اینکه دامنه آتش سوزی در فضای سبز پارک طالقانی گسترده نیست افزود: برگهای خشک طعمه آتش شده اند و ماموران آتش نشانی از یکساعت پیش ( ۱۳ روز یکشنبه) در محل حضور دارند و در حال مهار کردن آتش هستند.
پارک طالقانی از شمال به بلوار حقانی ، از غرب به اتوبان مدرس و از جنوب به بزرگ راه همت محدود می شود. پارک طالقانی یا پارک عباس آباد ،با ۳۱ هکتار وسعت ، با سیمای شبه جنگلی و توپوگرافی تپه ماهوری ، در شمال اراضی عباس آباد و بر روی تپه های عباس آباد قرار دارد. پوشش گیاهی یونجه و ژونی پروس و درختچه های زینتی در آن فراوان است . این پارک از نظر طبقه بندی مناطق ۲۰ گانه تهران ، در منطقه ۳ واقع شده است .
به امیر پریزاد:
متاسفم از شنیدن این خبر … امیدوارم خسارت ها جبران پذیر باشد.
سلام. به نظر من کارد هیچگاه دسته خودش را نمی برد.بنا بر این من انتظار هواداران محیط زیست را برای مجازات خطا کاران بیهوده میبنم.اما امیدوارم این بار بر خلاف همیشه در مورد بدبینی ام اشتباه کرده باشم.ولی دوستان باید از حالا به فکر واکنش مناسب در صورت به مشمول زمان سپردن مجازات مجرم بود . وگرنه اینگونه تجاوزات به محیط زیست در جاهای دیگر میهنمان ادامه خواهد یافت.با امید موفقیتان.
به میری:
من هم امیدوارم که این بار پیش بینی تان غلط از آب درآید و همه خوشحال و طبیعت ستیزان راهی زندان شوند.
سرفراز باشید.
سلام و درود به این آقای پرهمت خوب بازم بد نیست بعد از گذشت چند روز بالاخره کسی هم از مسئولین دولت نامه ای برای احقا حق این یورش نوشت ولی جالبه که مسئولیت را انداخت گردن مصوبین، چس میشه نتیجه گرفت که این موضوع هم به قول همدانیها ماست مالی شد و رفت.
به محمد سوزنچی:
اقدام بعدی این است که جناب پرهمت باید نشان دهند که پیگیر نامه بوده و جواب استاندار مازندران را انعکاس دهند.
درود …
پاراگراف آخر نوشته ات مرا به یاد سکانسی از فیلم “خانه ای از شن و مه” انداخت. آنجا که تیمسار روی تخت در حال جان کندن در کنار تن بیجان همسرش بود و در ذهنش خاطره ی بریدن درختان ساحل خزر مرور می شد.
همه ی اینها تقاص دارد. شک نکن.
به احمد پازوکی:
من هم ایمان دارم که طبیعت ستیزان دیر یا زود جزای اعمال ننگین شان را خواهند دید.
درود …
مواضع مقامات ارشد وزارت جهاد کشاورزی در برابر این طبیعت ستیزی گستاخانه کمی امیدوار کننده است هرچند امید چندانی به حصول نتیجه عادلانه نیست! و ما امیدمان بیشتر به آه آن درختان و مجازات طبیعت است …
درود
هومان جان:
از قضا من در این مورد بسیار امیدوار هستم و ایمان دارم که متجاوزین به حریم باغ اکولوژی نوشهر مجازات خواهند شد.
شک نکن رفیق.
به درویش عزیز
ما هم امیدوار می مانیم چون به نظر میرسد این جز اخرین راه های ما می باشد
درود بر محمد عزیز …
دلم روشن است که اینبار پیروز خواهیم شد.
باز هم جای شکرش باقیه که از مسئولین اعتراضی کردند که فردا مدعی نشوند که کسی صداش در نیومد!!!!!!!!!
به عاطفه:
متوجه منظورتان نشدم! چه چیز را مدعی شوند؟!
با سلام
اخیرا مشکلی برای بنده پیش امد که بیش از پیش روزی هزار بار در برابر طبیعت تعظیم کنم.اینکه برای 4 ساعت اکسیژن گیری بایستی 60000 تومان پول پرداخت کرد .درختانی که بی منت اکسیژن در اختیار ما قرار می دهند اینگونه با انها رفتار می کنیم .بشکند دستهائی که انهارا قطع می کند.
متأسفم از شنیدن این خبر …
امیدوارم که طبیعت ایران همچنان از وجود یک مهلقا کاشفی سرحال و پرامید سود ببرد.
کاش برای درک ارزشمندی ها و کارکردهای بی منت طبیعت ایران، نیاز به درک شرایط تنفس در هوای بدون اکسیژن و آب و خاک و آواز پرندگان و زمزمه کوهساران نباشیم.
درود …