مهار بیابان‌زایی

یادداشتی از #مانیا_شفاهی، سردبیر #فصلنامه_صنوبر به بهانه #روز_جهانی_دوچرخه:

یادداشتی از #مانیا_شفاهی، سردبیر #فصلنامه_صنوبر به بهانه #روز_جهانی_دوچرخه:

:

دوچرخه ! دوچرخه سواری ! در تهران !

دیوانه شدی ! از جونت سیر شدی ! و نگاه متعجب در پی این مضمون، شنیده‌های من در این سال‌هاست که یک شهروند تهرانی شده‌ام !
البته که دوچرخه سواری برای جنس من به عنوان یک زن با اما و اگرها همراه بوده و هنوز هم هست ! برای من هم داستان‌های خودش را داشته و دارد.
از همان موقع که هنوز مدرسه نرفته بودم و تمام بازی های سرخوشانه کودکی‌ام در کوچه‌های خاکی شهر محل تولدم می‌گذشت و برای داشتن دوچرخه به پدر و مادر اصرار می‌کردم که دوچرخه خودم را می‌خواهم و نه آنی‌که از خواهر بزرگتر به من رسیده بود تا مشقت بسیار در همان کوچه‌های خاکی و زمین خوردن‌ها و زانو‌هایی همیشه زخمی و سعی برای یاد گرفتن با سرعت راندن و دور زدن بدون استفاده از کمک‌هایی که آن زمان برای سهولت سواری کودکان نصب می‌شد و یادآوری آن روزها چه شیرین و دلچسب است، این که برای خواسته‌ام با همه سختی‌اش چه اصراری داشتم و زمین خوردن‌ها و زخم‌ها مرا بازنمی‌داشت .
اما سال‌ها بعد در دوران دبیرستان در شهری دیگر که دیگر کوچه‌هایش خاکی نبود! اما، دغدغه داشتن دوچرخه دنده‌ای که تازه مد شده بود وشرایط خریدش برای من محیا نبود داستان دیگری بود و
دوچرخه سواری را در کنار دوستانم با دوچرخه ساده‌ام ادامه دادم!
تا حالا که سال هاست دلم می‌خواهد با دوچرخه در تهران تردد کنم و اما هنوز مثل کودکی‌ام سمج نبوده‌ام برای خواسته‌ام !
سال‌هاست هر دوچرخه سواری میبینم با چشم و دل دنبالش می‌کنم تا از نگاهم محو می‌شود !
و هم‌چنان دوچرخه‌سواری در این شهر بزرگ و شلوغ وپر از دوده که خیلی روزها نفس را بر ما تنگ می‌کند با اما و اگر همراه می‌شود چرا که زیرساختی وجود ندارد!
ارادتی که این شهر توسعه یافته به شهروند خودروسوار دارد ،با حجم انبوهی از اتوبا‌ن‌ها و پل‌ها و خیابان‌هایی که جایی برای پیاده‌سوار‌ندارد چه رسد به دوچرخه سوار!
شهری خودرو محور و خودروسوارانی خودپسند !
ای کاش همه با هم در کنار مدیران تصمیم گیرنده در فکر تغییری بزرگ باشیم ،شهر مان را به شهری تبدیل کنیم که حداقل از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود یعنی تنفس هوایی سالم محروم نباشیم !
کاش برای هر کدام از ما سیزدهم خرداد روز جهانی دوچرخه سواری روزی مبارک شود و بهانه‌ای شود برای
اصرار بر خواسته های‌مان و ای کاش مانند کودکی در راه رسیدن به خواسته‌های خود با قدرت و مصصمم قدم در راه نهیم و در کنار هم برای داشتن شهری سالم ، شاد و زیبا در راستای ارادت به انسان و نه خودرو پیش رویم !

:

محمد درویش

عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا