برای کدامیک از این سه دختربچه باید بیشتر نگران بود؟!

من برای دختر اول و سوم بیشتر نگرانم چون دختر دوم داره تو جامعه ای زندگی میکنه که هرچند با آزمون و خطا ولی به رشد و توسعه دست پیدا کرده… برای هر دردی درمانی در آستین داره… یا اینکه امیدی هست که درمانی پیدا بشه…

اما اولی و سومی در جامعه ای زندگی میکنن که به بن بست رسیده و از نظر ارزشهای اخلاقی و اجتماعی به معنی واقعی کلمه! در حال سقوطه اینطور نیست؟!

سالهاست که از قول سخنگویان و متولیان فرهنگی میشنویم که در فرهنگ غرب، نهاد خانواده… اخلاقیات … سلامت روان و… در حال فرو پاشیه… اما بازهم اثری از فرو پاشی -اون هم بیشتر از ما- در فرهنگ اونا دیده نمیشه

اونجا اگر کسی به آسایشگاه روانی مراجعه میکنه، دیوونه شناسنامه دار نیست… اما ما در هرکجای کشور که باشیم ، صدها دیوونه عاقل نما میشناسیم که تو دلمون مگیم خانواده شون از دست اینا چی میکشن… چه فرزندان و دختران معصومی زیر سقف خونه شون دارن رشد میکنن… وای به حال شون… چطور باید به جامعه راه پیدا کنن با کدوم اخلاقیات صحیح آموخته شده؟ با کدوم پیش زمینه های فرهنگی و اجتماعی؟

بزرگترین حسن یک جامعه غربی اینه اینه که تکلیف آدمها با خودشون مشخصه… کسی اسمن زندگی خانوادگی نداره که رسمن افسار گسیخته باشه… یک کودک یک نوجوان …یک جوان از کودکی یاد میگیره که واقعی و جدی با امکانات و موهبتهایی که واقعا داره، زندگی کنه نه با اما و اگر و باید و شاید…

ببخشید غرغر کردم… این پست خیلی جای صحبت داره… نظرات دوستان هم باید خوندنی باشه…

در همین رابطه، براتون یه فایل ویدئو ایمیل میکنم

من اگر کاره ای بودم در این مملکت، صلاحیت آن پدر و مادری که اجازه می دهند تا دختربچه شان شاهد مرگ یک انسان و دست و پا زدن های چندش آورش باشند؛ را می گرفتم.
آن پدر و مادر فقط به آن دختر خیانت نکردند؛ به یک نسل خیانت کردند.
ممنون از شما آقای درویش که نور می تابانید بر این جهالستان …

آمدم بگویم که معلوم است، تصویر سوم نگران کننده تر است که پاسخ شما به فلورا میخکوبم کرد …
.
خدا درویش را از وبلاگستان نگیرد …

آقای درویش عزیز
فقط گرگان چنین وضعیتی ندارد … وضع بوشهر به مراتب بدتر است.
همه را گرد بی خیالی گرفته و انگار اخلاقیات مرده است …

آن قدر تلخ بود که
مدتی است دارم عکس ها را نگاه می کنم و نمی دانم چه باید بگویم … .

دخترک اولی و سومی از جنس خودمان هستند ، پاره ای از تنمان
شاید هم از این روست که ناخودآگاه ،
این دلبرکان ِ مشکین مو بیشتر متاثرم می کنند ؛
تو گویی می خواهم آغوشم را از ورای این عکس ها ، برایشان بگشایم و
مادرانه بازی شان بدهم تا بازی ِ دنیای سیاه ِ اطرافشان را نخورند .

دل کودکان بسان لوح های نانوشته اند باید مواظب باشیم که چه طرح و رنگی بر آنها می زنیم .
می دانید در ذهن هریک از کودکان بالا چقدر علامت سوال رژه می رود؟
و چه پاسخ هایی برای سوال های خود خواهند یافت؟

از صبح ، دارم به همین چیزی فکر می کنم که وبگرد عزیز گفت .

درویش عزیز سلام
ادرس وبلاگ من
( یادداشتها و دلمشغولیهای یک مهندس ) به این آدرس تغییر کرده :

https://1mohandes.bloghaa.com

زحمتی برات دارم ، لطف کن و در قسمت پیوندهای وبلاگ خودت آدرس رو عوض کن

بابت زحمتی که بهت دادم پوزش می خوام

az sobh kheili narahate dokhtare avali shodam doctor
kheili gonah dare
babaye ahmaghesh liaghate in bache ro nadashte

الهی مهندس ما را به ما برسان !
دلمون تنگ شده بابا! با خودتون لپ تاپ ببرین خوب 🙁

راس میگه آرش 🙁

من نیز با پارسا خان موافقم .

سلام مهندس !
چه خوب که اینجایین حالا فینگیلیش اشکالی نداره!
باشه.ممنون

و من هم همین که جناب پارسا و آرش خان گفتند 🙂

درود و خوب باشین

به راستی چه کسی می تواند بگویدکدام یک بیشتر در معرض خطرند و وضعیت کدام یک نگران کننده تر است؟! روح کودک لطیف است و گیرندگی زیادی دارد.او هر موج کوتاه و بلندی را که شما آن را بشناسید یا نشناسید درک و دریافت می کند.تأثیر تمام اتفاقات بر شخصیت او باقی می ماند.کوچک ترین و نامحسوس ترین نگاه ها و رفتارها و صحبت ها تأثیر خود را بر جان و روح زلال این موجودات بی گناه و پاک می گذارد. ما نمی توانیم بگوییم مثلا میزان اثر دیدن یک فرد معتاد با آن وضعیت خیلی کمتر از دیدن فرد بر دار کشیده شده است.همان گونه که بزرگ ترها با هم متفاوتند و میزان اثرپذیری شان با هم متفاوت است کودکان نیز متفاوتند و شاید اثر دیدن فرد معتاد یا اسلحه و میدان جنگ به مراتب بیشتر مثلا شخصیت دختری را خدشه دار کند تا…
فراموش نکنیم که این سه دختر نمونه و نمادی از دیگر فرندان و کودکان پاک این سرزمین اند.هر کجای روان آن ها که زخمی شود دردی بر پیکر جامعه وارد می شود.و دامنه اثرگذاری آن تاکجاها که پیش نخواهد رفت و چه کابوس هایی که تا کدام سال زندگی آن ها بر جان شان نخواهد شتافت!
چه کسی را باید سرزنش کرد؟ خانواده را ؟ حکومت را ؟ جامعه را؟
معتاد را؟ سرباز را؟‌دشمن را؟ مجرم بر دار کشیده را؟وضعیت کدام یک نگران کننده تر است؟‌کدام یک از ما می توانیم بفهمیم در دل هر یک از آن ها با حجم سنگین سوالات و معماهایی که باآن ها روبه رو شده اند چه می گذرد؟‌چه دردی می کشند و با چه سردرگمی شدیدی دست به گریبانند. کودکان نمی توانند به راحتی و شفافیت احساس خود را بیان کنند و نمی توانند بفهمند نگرانی شان از چیست و از کدامین خنجر چنین خون آلود شده اند. ترسو دلهره آن ها حتی اگر از شنیدن فریادی ناگهانی و گذرا هم بود به همین اندازه که چنین صحنه های فجیعی را می بینند خطرناک بود…
از این ها که بگذریم ببینید چه قدر حضور در چنین فضاهایی و دیدن چنین صحنه هایی را دوام و تاب آورده اند .. این فاجعه چه قدر بزرگ است! وقتی بزرگ ترها از کنار این امور به راحتی عبور می کنند کودک هم از آن ها می آموزد که با چنین مسایلی چون امور طبیعی زندگی بنگرد وحساسیت خود را نسبت به آن ها از دست بدهد. این عمیق ترین نقطه فاجعه است. کشتن درد انسانیت در کودک. کدام یک یاز این” آدم بزرگ ها” حاضرند به چنین جنایتی اعتراف کنند؟
پدر و مادرها؟ حکومت ؟ جامعه؟
معتاد؟ سرباز ؟‌دشمن ؟ مجرم بر دار کشیده؟
شما می توانید بگویید کدام یک گناه کارترند؟

سلام
و باز هم حقیقتی تلخ
کودک اون هم دختر نیاز به محبت داره کجای دنیا و کدوم مملکت و کدوم شهر مهم نیست این دختران هنوز معصومند و تربیت پذیر
اگر با مهر و محبت و روح لطیف بزرگ شدند نسل آینده هم این گونه خواهند بود و اگر نه……………
عمق این مطالب وقتی آشکار می شود که هم سن و سالان خودم را می بینم ما بچه های جنگیم بچه های وحشت و نگرانی بچه های ترس ، ترس از شهادت پدرانمان ، ترس از خرابی خانه هایمان و ترس از……..
و این گونه است که هیچ چیز شادمان نمی کند
مادران ما با سالی یکبار پختن برنج در عید نوروز شاد بودند
ببخشید……
من به حال هر سه کودک نگرانم

من معتقدم، هر دردی درمانی دارد، به جز اعتیاد!
کسی که پیش فرض ذهنش شد اعتیاد، حتی اگر ترک کند، حتی اگر 100 سال از مواد فاصله بگیرد، اولین راه حل ذهنش می‌شود دود و تخدیر…
دختر دومی را نمی‌دانم اما شاید دختر سومی هم درگیر یکی از ریشه‌های اعتیاد باشد، اغلب قتل‌های جامعه، اغلب فجایع، اغلب آشیانه‌های پرپر، سرچشمه از همان اعتیاد بالایی دارد…
من پرپر شدن جوان ِ نزدیکی را به چشم دیده‌ام که می‌دانم اعتیاد چه می‌کند با بنیاد یک آدم و خاندانش…

سلام دوست عزیز نماز وروزتون قبول//بدین وسیله از شما دعوت میکنیم برای به عموم گذاشتم دل نوشته هاتون بصورت رایگان در وب سایتمون دل نوشته هاتون رو به سمع عموم برسونید تا همه ضمن استفاده نظرات خودشون رو هم راجع به نوشته تون بیان کنند//ادرس وبلاگتون رو هم میتونید در زیر نوشته تون تو تایپیک درج کنید //با تشکر [گل]

شقایق جان
من هم حرف تو را قبول دارم. ولی همین جوری هم نیست. انسان را با صدف نمی شود قیاس کرد. یکسری مسائل باید قانونی باشد . تحت نظارت دولت باید باشد. نمی شود که هر آدمی دلش سوخت برود دست یک بچه را بگیرد ببرد.
می دانی به این بهانه چه هرج و مرجی می شود. می دانی قاچاق بچه یعنی جی ؟ شاید آن مادر و پدر معتاد دلشان می خواهد بچه شان را یکی نجات دهد ولی مطمئنا نمی خواهد که کسی او را به عنوان روسپی بفروشد و یا اعضاء بدنش را حراج کند و یا برای کارخانه های لوازم آرایش او را بسوزانند تا چربی بدنش را ببرند!!!!!!!!!! از این مطالب ناگوار پوزش می خوام ولی حقیقته
قانون فرزند خواندگی باید آسانتر شود. باید نهادهای اجتماعی فعالتر شوند. من و شما برویم آنجا ثبت نام کنیم اگر صلاحیتمان اثبات شد بدون پارتی بازی خیلی راحت بچه را در اختیارمان بگذارند. ولی قبلش باید یک جایی برای این بچه ها ساخته شود یک جای خیلی خوب و راحت با امکانات تا بچه ها را از این پدر و مادرهای بدون صلاحیت بگیرند و تا زمانی که یک آدم مطمئن پیدا شود در آنجا نگهداری کنند.
فقط یادمان باشد که همه مثل ما فکر نمی کنند آدمهای بد و با سوء نیت در اطراف بسیارند.
دولت باید برای این بچه ها پدر و مادری کند !!!!!!!!!!!!
پول هم داریم نفت هم داریم زمین خالی هم که یک عالمه !!!!!!!!!!!!

درویش جان
می دانم خیلی خوب می دانم جایش خالی است با هیچ چی و هیچ کس پر نمی شود
پدر را می گویم
پدر که رفت هیچ لحظه ای بدون او نبودم هیچ لحظه ای نیست که چشمم به دنبالش نگردد
پدر که رفت چشم نقره ایم را ندید و چشم نقره ای او را
چند روزی می شود عصر که می شود می آید می گوید “بابات توی آسمونه داره می آید پایین ببین داره می آد پایین ” یه روز گوشی تلفنو برداشت و گفت ” مامان جونی باباته می خواد باهات حرف بزنه ” چشم نقره ایم هم به دنبال او می گردد.
24 مهر که بیاد 3 سال که می شود که رفته است 1095 روز 26280 ساعت …
شبها به یاد او می خوابم که شاید در خواب ببینمش
فقط امید مرا زنده نگه داشته که شاید شاید یک روزی او را ببینم
این هم شعر پروین برای همه پدرهای رفته از این دنیای خاکی

پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل
تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من

یوسفت نام نهادند و به گرگت دادند
مرگ، گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من
مه گردون ادب بودی و در خاک شدی
خاک، زندان تو گشت، ای مه زندانی من
از ندانستن من، دزد قضا آگه بود
چو تو را برد، بخندید به نادانی من
آن که در زیر زمین، داد سر و سامانت
کاش میخورد غم بی‌سر و سامانی من
بسر خاک تو رفتم، خط پاکش خواندم
آه از این خط که نوشتند به پیشانی من
رفتی و روز مرا تیره تر از شب کردی
بی تو در ظلمتم، ای دیده‌ی نورانی من
بی تو اشک و غم و حسرت همه مهمان منند
قدمی رنجه کن از مهر، به مهمانی من
صفحه‌ی روی ز انظار، نهان میدارم
تا نخوانند بر این صفحه، پریشانی من
دهر، بسیار چو من سربگریبان دیده است
چه تفاوت کندش، سر به گریبانی من
عضو جمعیت حق گشتی و دیگر نخوری
غم تنهائی و مهجوری و حیرانی من
گل و ریحان کدامین چمنت بنمودند
که شکستی قفس، ای مرغ گلستانی من
من که قدر گهر پاک تو میدانستم
ز چه مفقود شدی، ای گهر کانی من
من که آب تو ز سرچشمه‌ی دل میدادم
آب و رنگت چه شد، ای لاله‌ی نعمانی من
من یکی مرغ غزلخوان تو بودم، چه فتاد
که دگر گوش نداری به نوا خوانی من
گنج خود خواندیم و رفتی و بگذاشتیم
ای عجب، بعد تو با کیست نگهبانی من!

روحشان شاد

خوش بگذره = خوش می‌گذره!!!!

😀

مرگ پایان یک کبوتر نیست … .

آمین
چقدر به این دعا احتیاج دارم.

خدا بیامرزه پدربزرگ رو… روحش آروم و توی سبزترین باغ‌های بهشت جاودانه.

پدر!‌که چنین خاموش در برابرم آرمیده ای! چشمانت آسمانی باد آنگاه که سفر را آغاز می کنی به آنسوتر از من…
پدر! نامت بلند باد وقتی درواپسین لحظه، زندگی را برایم به خداحافظی آهسته در دلت به غم دوری آمیختی…
پدر! یادت همیشه باد آنگاه که از آسمانها … از میان ابرها.. در میان گلها… از ورای کوچ پرستوها… صدایم می کنی و در رویای نیمه شبهایم دستهایت را به روی سینه ام می کشی…
پدر! خانه ات آباد… سفرت به خیر… خیالت آرام… آسوده بخواب…. پدر!

آقای درویش عزیز ،
سفر آسمونی پدر نازنینتون ،
سفری شاد و سبز باشه
……. خانم جان سروی خاخور جان متین فلورا بانو ، شیمی حال شیمی احوال ؟
چی کودن دارید ؟
این چند روز درویش این یار مه لقا همیشه ذکر خیر شما را می کرد

…خانم جان سروی نگران آقا جواد نباشید الان اون دنیا پیش حوری های ترگل ورگل و غلمان های زیر ابرو ورداشته گوگوری مگور نشسته گل میگه و گل میشنفه و از شراب ها و ودکاها و کنیاک ها و آبجوهای بهشتی نهایت استفاده رو می بره ( چیه حاج آقا اون دنیا که این چیزها حلاله حتی ماهی
اوزونبرون)

اشکار عزیز ،
استاندار نازنین ما دستور فرمودند که هیچ کس در استان گیلان فیش برق رو پرداخت نکنه تا دولت تعرفه ها رو برای استان های شمالی که از کولر گازی استفاده می کنن ، تغییر بده .

شما ساکن مازندران هستید؟
استاندار شما هنوز اقدامی نکردن برای تغییر تعرفه های برق؟

(ببخشید آقای درویش عزیز ،
می دونم این کامنت ربطی به پست شما نداشت اما موضوع فیش برق بود و درد مشترک! )

درود بر نایب السلطنه بارگاه درویش

حضرت آشکار خان

ماخوبیم عزیز

ممنون که به این خونه که چند روزی بی رونق بود صفا عنایت فرمودین!

فلورل بانو هرزمانی که گذرتان به رودبار و منجیل فتاد برای این درویش عزیز تر ازجان این غارتگر کون و مکان زیتون پرورده آغشته به رب رنار خرید بفرمایید …ماهی سفید و سیاکولی نیز فراموش نگردد

نکند که طرفداری از گاوهای اسپانیولی بالاخره کار به دستتان داده باشد! آخر نمی دانم خبر دارید با نه که آن گاو خبرساز را در سواحل هاوایی دیده اند که در زیر آفتاب دراز کشیده است و سان شاین می نوشد و اعتراف کرده است که تمامی آن وقایع صحنه سازی بوده است و از چند روز قبل خبرنگاران آنجا مستقر شده بودند و به او آموزش داده بودند که چگونه خود را به جمعیت برساند. او همچنین گفت که او را اغفال کرده بودند و به او گفته بودند که قرار است یک سکانس از فیلم گلادیاتور را بازی کند و خبر نداشته است که قصد خبرنگاران مشکی نمایی در کشور اسپانیا بوده است. او اضافه کرد اگر غیر از این بود چطور امکان داشت که یک گاو از دیوار یک ورزشگاه بالا برود و اگر به عکسی که از نمای نزدیک از من گرفته شده است دقت کنید می بینید که من به دوربین زل زده ام تا مطمئن شوم که از من عکس و فیلم کافی تهیه می کنند.
وی در جواب خبر نگارانی که پرسیده بودند آیا این خبر صحت دارد که مبالغ کلانی در این صنعت جابجا می شود پاسخ داد که این خبر کذب محض است و تمامی دست اندرکاران گاوبازی در اسپانیا تنها هدفشان فقط خدمت به مردم است و تا کنون هیچ گاوی هم در آنجا کشته نشده است.

بیاد بانو مجتهد نجفی…….
حیف که ایشان به این کنج درویشانه نظری نمی افکنند .
در رژیم غدایی شمال کشور بادنجان نیز در کنار لپه و تخم مرغ و سبزی نقش مهمی را ایفا می نماید .
…به گمان من واژه پارسی بادنجان ، باتنگان می بوده است .

فی البداهه بود خانم غزاله عزیز. اگر از هر ملتی یک مادر و فرزند را انتخاب کرده و همه آنها را در یک اطاق تنها بگذاریم, پس از یک ماه چنان با یکدیگر دوست خواهند شد که به سختی می شود آنها را از هم جدا کرد. ولی اگر سران دولت آنها را ده دقیقه در یک اطاق تنها بگذاریم نه تنها یکدیگر را می کشند و می خورند بلکه جهان را هم با خودشان نابود می کنند.

هوووم، می‌دونم، خانم مهندس بهم گفت، شرایط اینترنتو. باشه تا بعد، منم برم به کارام برسم.

به! آدم روحش تازه می‌شود وقتی به دلنوشته‌های شما می‌آید، اینجا همه چیز مستنده
ممنون از این عکس، چقدر به جا بود،‌ دلم برای این صورت قشنگ تنگ شده بود.

غاده السمان شعر دیگری هم با مضمون این شعر فروغ دارد:
به تبرها خیره می شوم
در حالی که بر گردنم راه می روند
یاران دیروزم را ندا می دهم
و با بیم گردنم را جست و جو می کنم
زیرا در کابوس من
دست های همین یاران است
که تبر را برداشته است

و کاش انسان ها که نه، بازیگران سیاه و سفید این صحنه، به قول شاملو کاردهایشان را جز از برای قسمت کردن بیرون نمی آوردند…

درود

حالا به سلامتی اروند رفتیم که رفتیم…. یک …دو… سه

شعرهای خواجه پیروز (حاجی فیروز)

بشکن بشکنه بشکن،

من نمی‌شکنم بشکن،

اینجا بشکنم یار گله داره،

اونجا بشکنم یار گله داره!

این سیاه بیچاره چقد حوصله داره

حاجی فیروزه،

سالی یه روزه،

همه می‌دونن،

منم می‌دونم،

عید نوروزه.

ارباب خودم سلامو علیکم

ارباب خودم سرتو بالا کن

ارباب خودم مردم ایران

بچه‌ها وپیرهاو جوانان

ارباب خودم چشمارو بازکن

نوروز اومده اخمارو بازکن

ارباب خودم پسته وبادوم

مژده‌ای دارم برای مردوم

ارباب خودم کشک وبادمجون

همه چیزها میشه ارزون ارزون

تخم مرغ وگوشت فط وفراوون

روغن وبرنج ونفت وصابون

ارباب خودم فلفل ریزه

لباس بچه‌ها چه قدر تمیزه

بازی در میارن توی کوچه

جیباشون پراز نقل وکلوچه

ارباب خودم خسته نباشی

سالی راتو پشت سر گذاشتی

یادمون نره آنچه گذشته

ارباب خودم فندق وپسته

مثل گلی بر سبزه نشسته

قربونش برم کارش درسته

دست از خوبیها هنوز نشسته

«ای حاجی فیروز»

بشکن بزن، از جای بپر، ای حاجی فیروز

از کوچه ما هم بگذر، ای حاجی فیروز

پیراهن قرمز به تن خود کن و بگذار

چون قیف کلاهی به نوک سر، ای حاجی فیروز

برگیر به کف، دایره و زود بیاور

از موکب نوروز خبر، ای حاجی فیروز

با مشت بکوبند اگر بر سر تو خلق

کن رقص و بپر مثل فنر، ای حاجی فیروز

پا سوی شمال از چه گذاری تو در این شهر؟

آنجا ز وفا نیست اثر، ای حاجی فیروز

ژیلا و مهین و سوسول و هوشی و سوزی

رفتند همه سوی سفر، ای حاجی فیروز

اشک تو ندارد اثری در دل آنها

بیهوده نکن چشماتو تر، ای حاجی فیروز

چهچه بزن، آواز بخوان، شور بپا کن

در کوچه بده قر به کمر، ای حاجی فیروز!

برده گر از یاد تو را فی فی و زی زی

یاد تو بود آبجی قمر، ای حاجی فیروز!

با گفتن: «ارباب خودم بزبز قندی…»

درد منو از بین ببر، ای حاجی فیروز

برخیز و بخندان همه اهل محل را

با دایره تا سیزده بدر، ای حاجی فیروز!

خوردنی‌هایی که باشد باب دندان آورم

پشمک و نقل و گز و قطاب و سوهان آورم

ماهی و قرقاول و مرغ و فسنجان آورم

پرتقال از رشت و نارنکی ز کرمان آورم

تا بجنبد بهر خوردن هی پک و پوز شما

باد خوش روز شما، فرخنده نوروز شما

زیب و زیور میدهم من خانه‌ها را سربسر

مرد و زن را میکنم رخت و لباس نو ببر

تا که خوش باشند از دیدار روی یکدگر

گرچه در آغاز سال نو به عنوان سفر

می‌گریزند از میان یاران پفیوز شما

باد خوش روز شما، فرخنده نوروز شما

در تن هر بچه کردم جامه‌های تازه‌ای

خانمی را داده‌ام طوق طلای تازه‌ای

کرده‌ام تقدیم عبای تازه‌ای

بسته‌ام بر ریش هر تاجر حنای تازه‌ای

داده‌ام بنبک به دست حاجی فیروز شما

باد خوش روز شما، فرخنده نوروز شما

آمدم تا باز هم آرم شما را سوی هم

تا که ماچ آلود بنمایی ریش و روی هم

گرچه قبلا خصم هم بودید یا زالوی هم

من شما را می‌کنم از نو تملق گوی هم

بسکه هستم یاور و غمخوار و دلسوز شما

باد خوش روز شما، فرخنده نوروز شما

اندرین سال جدید ایامتان بادا سعید

باد از عیش و خوشی هر روزتان چون روز عید

ای الهی آنکه در سرتاسر سال جدید،

یا به هر سالی که بعد از آن همی آید پدید،

باد امروز شما بهتر ز دیروز شما

باد خوش روز شما، فرخنده نوروز شما

آقای درویش
متاسفانه من با شما مخالفم- در مورد رفتار نوجوانها وجوانها-
تربیت فرزند هم در کشور ما ازون مقوله های بسیار دردناکه که بسیار هم جای پرداختن داره
متاسفانه خانواده های ایرانی بدلیل همون نشناختن یا باز نشناختن روشهای به روز و مناسب با فرهنگ خودمون نه کودک که خدایان کوچک و دیکتاتورهایی پرقدرت تربیت میکنن و در سن نوجوانی انتظار دارن دیکتاتور تازه اوج گرفته دست از قدرت برداره و حرف شنوی داشته باشه, اما کدوم دیکتاتوری از جایگاهش نزول میکنه تا نوجوانی اینکارو بکنه که تنها و تنها دیکتاتور دنیای خودش و زندگی خودشه! اما رفیق بد و زغال خوب هم تاثیر داره البته!
تا بعد…
‏
درود

پاسخ:

آخ آخ … نمی دونم چرا تا گفتی: دیکتاتور کوچک، یاد اروند افتادم!!
درود …

عکس اروند خیلی باحاله
شنیدم که بچه چی شده اون روزی نگرانش شدم
ولی شما که هستین خیال آدم راحته 🙂
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
عکس بریتنی رو مرسی
مهندس! آدم خوشگل هرکاریش کنن خوشگله
حتی کچل! مث من 😀