لحظه‌ها و نکته‌ها

10 تصویر ناب که آدم را به تفکر وامی‌دارد!

    یکی از سایت‌های معتبر عکاسی در دنیای اینترنت، بی‌شک  1x.com است؛ هرگاه که احساس کردید نیاز به هواخوری ذهن دارید، حتمن سری به آن بزنید و در لذت زوایای کم‌نظیر و چشم‌اندازهای تفکربرانگیزش غرق شوید.

    دلم می‌خواهد به بهانه‌ی 5 سالگی مهار بیابان‌زایی، این 10 تصویر را به خوانندگان عزیز دل‌نوشته‌های درویش تقدیم کنم. به نظر شما کدامیک واجد ارزش والاتری هستند یا درنگ بیشتری را می‌طلبند؟

بگویید کدامتان از خواب زندگی بیدار نخواهد شد، آنگاه که روحتان، لذت انگشتان سپید عشق را احساس می‌کند؟

درختان اشعاری هستند که زمین بر آسمان می‌نویسد. ما آنها را قطع می‌کنیم و کاغذ می‌سازیم، شاید بیهودگی‌هامان را بر آن ثبت کنیم.
جبران خلیل جبران

چه کسی اندوهگین خواهد شد از دریایی که صورتش را آشکارا می‌نمایاند، یا از کوهی که در پرتو خورشید می‌خندد؟

فیلیپوس

فقط هنگامی لال شدم که مردی از من پرسید: تو کیستی؟

وقتی بر قلب زندگی نایل آیی، زیبایی را در همه چیز خواهی یافت، حتا در چشمانی که در برابر زیبایی کورند.

لحظه ی تسلیم …

و سرانجام این پارادوکس!

دل‌نوشته‌ها - محمد درویش

چرا «دل‌نوشته‌ها»؟! «دل‌نوشته‌ها» همه‌ی آن چیزی را هدف قرار داده كه به بهانه‌ی «مهار بیابان‌زایی» نمی‌توانم در موردش بنویسم! كاری كه البته در طول دو سه سال گذشته انجام می‌دادم!! دل‌نوشته‌ها، پنجره‌ای است كه از قاب آن به جهان پیرامونم می‌نگرم؛ اگر گاه‌گاهی احساس می‌كنید كه آن قاب تنگ‌تر از آن چیزی است كه باید باشد، هدایتم كنید؛ امّا اگر فراخ‌تر به نظر رسید، رهایش كنید تا دست‌كم اندكی از تنگی پنجره‌های اطراف را تعدیل ساخته و به دنبال فصول از سرِ گل‌ها بپرد...

نوشته های مشابه

70 دیدگاه

  1. سلام
    پنج سالگی وبلاگ وزین تان را بهتون تبریک می گم .
    عکس های زیبایی بودن .انتخاب اینکه کدام به دل میشینه کار سختیه .
    هرکدام زاویه ای خاص از دید یک عکاس به زیبایی های دوروبر ماست .
    ودر کنارش انتخاب متن ها برای عکس هایت زیباتر و کامل کننده بودند
    شاد زی و

    پاسخ:

    درود بر نیمای عزیز و ممنون از تبریکت.

  2. “ارزش والاتر” و “درنگ بیشتر” رو نمی دونم/ اما “زندگی تعطیل نخواهد شد” رو دوست داشتم/اصولا من با “صفت دادن “کمی مشکل دارم /راستی !دوست وبلاگی عزیز این خبر تابناک رو دیدین؟11/1/89

    آسمان اینترنت غبار آلود است!
    “صلح سبز” در گزارش خود آورده است: “دوران دیسکهای سخت رو به افول رسیده است و اکنون همه چیز روی اینترنت ذخیره می شود و در اینترنت خدمات و کاربردهای متنوعی برای ذخیره کردن اطلاعات ارائه می شود این درحالی است که از نظر فیزیکی تمام این اطلاعات برای ذخیره شدن به دستگاههای غول پیکری نیاز دارند که انرژی خود را از کربن تهیه می کنند.”
    یک سازمان جهانی به تازگی گزارشی از عملکرد فناوری اطلاعات منتشر کرده و هشدار داده است که “ابرهای اینترنت” باعث آلودگی بیش از حد هوا و افزایش دی اکسید کربن اتمسفر زمین می شوند.

    به گزارش مهر، “ابرهای محاسباتی” (cloud computing) اصطلاحی است که برای “ابرهای اطلاعات دیجیتالی” به کار می رود.

    گزارش اخیر سازمان جهانی “صلح سبز” (Greenpeace) نشان می دهد که این ابرها موجب افزایش بسیار زیاد انتشار گازهای گلخانه ای می شوند. پیش بینی ها نشان می دهد که گازهای گلخانه ای موجود در اتمسفر زمین تا سال 2020 می توانند به سه برابر میزان کنونی برسند.

    افزایش انتشار دی اکسید کربن به دست “ابرهای محاسباتی” نه تنها تمام سرورهای IT بلکه تمام تلفنهای همراه هوشمند و لوح- رایانه هایی مثل “آی- پد” اپل را زیر اتهام قرار می دهد.

    “صلح سبز” در گزارش خود آورده است: “دوران دیسکهای سخت رو به افول رسیده است و اکنون همه چیز روی اینترنت ذخیره می شود و در اینترنت خدمات و کاربردهای متنوعی برای ذخیره کردن اطلاعات ارائه می شود این درحالی است که از نظر فیزیکی تمام این اطلاعات برای ذخیره شدن به دستگاههای غول پیکری نیاز دارند که انرژی خود را از کربن تهیه می کنند.”

    “فناوری اطلاعات سبز بساز” (Make IT green) عنوان گزارش اخیر سازمان “صلح سبز” است که به خصوص انگشت اتهام خود را به طرف “فیس بوک” گرفته است. این شبکه اجتماعی به ساخت یک پایگاه داده ای عظیم در “پراینویل” در اورگان آمریکا متهم است. این پایگاه داده ها یک منبع آلاینده و منتشرکننده دی اکسید کربن است.

    این تصمیم جدید فیس بوک خشم کاربران این شبکه اجتماعی را برانگیخته است. به طوری که در چند هفته اخیر این کاربران در بیانیه ای اعلام کرده اند: “می خواهیم که فیس بوک به طور 100 درصد از انرژیهای تجدیدپذیر استفاده کند.”

    گزارش “صلح سبز” نشان می دهد که شرکت یاهو برای سرور جدیدی که در شهر “بوفالو” واقع در ایالت نیویورک ساخته است از انرژی هیدروالکترویک استفاده می کند.

    براساس گزارش کامپیوتر وورد، فناوریهای اینترنت در مبارزه با تغییرات آب و هوایی هیچ کمکی عرضه نمی کنند. به طوری که اطلاعات آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا نشان می دهد که مصرف انرژی ابرهای اینترنت در سرورها و تاسیسات مخابراتی در سال 2010 برابر با یک میلیون و 963 هزار کیلووات بر ساعت خواهد بود که این رقم در سال 2007 برابر با 622 هزار بود.

    این ابرهای محاسباتی هزار 34 تن دی اکسید کربن تولید می کنند و بیشترین مصرف در کشورهای فرانسه، آلمان، کانادا و برزیل است.

  3. و …این خبر مهر رو هم…

    کوچ زود هنگام گورخرها از بهرام گور/ لزوم چاره اندیشی جدی مسئولان

    کمبود علوفه ناشی از خشکسالیهای اخیر استان فارس همچنان بر مشکلات بهرام گور دامن می زند به گونه ای که اکنون این منطقه حفاظت شده را با مشکل کوچ زودهنگام گورخرهای منطقه روبرو کرده است.

    مهر نوشت:

    منطقه حفاظت شده بهرام گور در شرق استان فارس و شمال شرقی شهرستان نی ریز قرار دارد و وسعت این منطقه 40 هزار و 800 هکتار و ارتفاع بلندترین نقطه آن دو هزار و 787 متر بوده و دارای آب و هوای گرم و خشک و بارندگی حدود 200 میلی متر است. این محدوده از سال 1351 با عنوان منطقه حفاظت شده “بهرام گور” تحت مدیریت اداره کل حفاظت محیط زیست فارس قرار گرفته است. منطقه حفاظت شده بهرام گور تنها منطقه ای در کشور بوده که جمعیت قابل ملاحظه و پویایی از گورخر ایرانی را در خود جای داده است.

    از چندی پیش در پی شدت گرفتن خشکسالی، این منطقه نیز با مشکلاتی در حوزه کمبود منابع آبی و غذایی برای زیستمندان منطقه مواجه شد که در پی آن گورخرهای بهرام گور مجبور شدند چند ماهی از سال را از این منطقه مهاجرت کرده و به سایر مناطق بروند. این وضعیت تا جایی ادامه داشت که چندی پیش چند جبیر نیز خارج از منطقه حفاظت شده مشاهده شد که این امر به دلیل مشکلات کمبود علوفه و منابع غذایی رخ داده بود. بر این اساس در پی گرم شدن هوا در منطقه نی ریز فارس گورخرهای بهرام گور زودتر از موعد طبیعی مهاجرت کردند و این امر نیز یکی دیگر از تاثیرات منفی خشکسالی در این منطقه به شمار می رود.

    رئیس اداره محیط زیست شهرستان نی ریز در این رابطه گفت: با توجه به گرمی هوا و نبود علوفه در منطقه حفاظت شده بهرام گور، گورخرهای موجود در این منطقه زودتر از حد طبیعی به مناطق اطراف مهاجرت کردند.

    علیرضا فرخی افزود: در سالهای گذشته مهاجرت این حیوانات در اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد انجام می شد اما امسال مهاجرت گورخرها از اوایل فروردین ماه آغاز شد ه است. وی با بیان اینکه علت اصلی مهاجرت گورخرها مربوط به گرم شدن زودتر از هنگام هواست، خاطرنشان کرد: تعداد زیادی از این گورخرها در منطقه قره تپه هرات و تعدادی در کویر شهر بابک دیده شده اند. به گفته رئیس اداره محیط زیست شهرستان نیریز گورخرهای مهاجر منطقه حفاظت شده بهرام گور تا مناسب نبودن شرایط به منطقه مذکور باز نخواهند گشت.

    در این رابطه محیط زیست شهرستان نی ریز تمام تلاش و امکانات خود را به کار بسته تا شاید بتواند وضعیت بهرام گور را به شکل مطلوبی ساماندهی کند اما برای خروج کامل بهرام گور از این مشکلات باید اعتبارات ویژه ای نیز به این امر اختصاص داده شود و در این رابطه مسئولان استان باید چاره جویی های خود را به شکل جدی و سریع اعمال کنند تا بهرام گور بیش از این به مشکلات ناشی از خشکسالی مواجه نشود.

    1. درود بر رؤیای عزیز:
      نخست آن که خوشحالم که “تعطیلی زندگی” را دوست نداری.
      دوم این که ممنون از حساسیتت نسبت به رویدادهای محیط زیستی.
      یادم هست در تاریخچه زمان استیون هاوکینگ هم مطلبی آمده بود که برای بسیاری شگفت آور بود؛ این که هر تلاشی که دانشمندان برای افزایش نظم در جهان میکنند، خود به فزونی انتروپی یا بی نظمی منجر می شود!
      البته من یقین دارم که کاربرد بیشتر انرژی های فناناپذیر و پاکی مثل نور خورشید در آینده ای نه چندان دور نگرانی ها را در این حوزه کاهش خواهد داد.
      کاش در مورد گورخرها هم می توانستم همانقدر خوشبین باشم.
      زنده باشی.

  4. سلام
    به قول آقا نیما، انتخاب بهترین سخته، چون هر کدام از جهتی زیبایی دارند و درنگ و تفکر می طلبند.
    اما “چه دشوار است عدالت!” خیلی تعمل برانگیز و زیباست.
    عدالت…عدالت گمشده جامعه ی امروز…!

    “چه غروری دارد او که پیروز میدان است” ، واقعا چه غروری دارد او که پیروز میدان است….!!

    ممنون از اینکه 1x.com رو معرفی کردید.

    پاسخ:

    زنده باشی رسول جان. قابلی نداشت و ممنون که های لایت کردی.

  5. اول آن پسرک … آن کودک نیم برهنه عالی بود بعد از اون پارادوکسه؛ که البته سمت راستیش باعث شد ناغافلکی یه پس گردنی هم نوش جان کنیم رفیق! … ببین محمد جان چطوری این ته مانده ی خانی ما هم برباد رفت …

    1. شرمنده هومان جان! حالا خوبه اشکار این طرفها پیدایش نیست … وگرنه دیگه ول کن معامله نبود! بود؟
      درثانی عزیز من چرا بی احتیاطی کردی آخه؟
      کی رو دیدی که با عیالش وبگردی کنه؟ البته به جز امیرسررشته داری!!

  6. من اون عکس نازنین از پرنده های کوچک رو که برای خوردن غذا بی تابی می کنند دوست دارم … خیلی …

    احساس ظریف مادرانه ام رو قلقلک می ده

  7. اونی که کوپنیه “زنده گی ” هست
    واسه زندگی ، کوپنی که خدا می ده ، کافیه

    پاسخ:

    ای داد … ای بیداد … مگه می شه یک طرفدار محیط زیست بخواد 4 تا بچه داشته باشه؟
    این پارادوکس داره، تناقض داره، ناسازه داره! نداره؟

  8. سللللام،
    1- چه قدر دلم برای این جا تنگ شده بود!
    2- تولد دل نوشته هاتون مبارک؛ خیییلی هم مبارک.
    3- چه قدر این عکس ها قشنگ بودن؛ ان قدر که چیز بیش تری نتونستم بگم.
    4- سیزدهم خییلی خوبی داشته باشید.

  9. اول آن پسرک … آن کودک نیم برهنه عالی بود بعد از اون پارادوکسه؛ که البته سمت راستیش باعث شد ناغافلکی یه پس گردنی هم نوش جان کنیم رفیق! … ببین محمد جان چطوری این ته مانده ی خانی ما هم برباد رفت …
    …lهومان خان مزاح می فرمایید شما و پس گردنی؟
    پس این همه اشعار لری که برایتان فرستادم بی نتیجه بود
    شمایی که می بایست چون شیری ژیان و ببری بیان بغرید و بخروشید؟

  10. کارت ساخته شد
    درویش خان بقول ژولیوس سزار :بروتوس تو هم؟
    درویش خان ه.مان خان نیز همانند شما گلی است از بوستان بهشت

  11. هومان قلب پاک و دل بزرگی دارد. کمتر پدری را دیدم که اینگونه برای خانواده اش دل بسوزاند …
    ..شیر باشند هومان خان سرشان سبز و دلشان پر از امید بادا

  12. سلام
    اول سال نو مبارک
    دوم تولد دل نوشته هاتون مبارک
    خدا قوت

    پاسخ:

    سلام بر حمید عزیز و با معرفت. من هم سال خوشی را برای تو و همه خانواده عزیزت آرزو دارم.
    خداوند عمه را بیامرزد …

  13. جناب درویش من با تصاویر سوم و پنجم ارتباط بیشتری برقرار کردم و واقعا آرزو دارم در محیطی مثل تصویر سوم ساعتها بدوم. در ضمن در مورد آن پارادکس فکر می کنم که اگر هیکل نفر سمت چپ مثل نفر سمت راست بود قطعا چنین پارادکسی پیش نمی آمد. تولد پنج سالگی وبلاگتان هم مبارک.

    پاسخ:

    درود و سپاس …
    تصورش را بکنید اگر بشود محیط عکس سوم را پیدا کرد و در آنجا ساعتها دوید … چه شود؟ من احتمالن به جای درپیت می شوم: برادپیت! و آن خانوم دست چپی هم می رود در سمت راست قرار می گیرد! نه؟
    خوشحالم که اینجا می نویسید.

  14. محمد جان تصویر پنجم و هفتم احساس متضادی از مسیر زندگیند. در آخر می توانم عکس آن عقاب را هم دوست داشته باشم ولی نمی دانم چرا؟ در ضمن تو از کجا می دانستی که عیال من همیشه و همه جا همراه من است؟

    پاسخ:

    این فقط یک حدس کارشناسی بود و بس!
    همراهی عیال را می گویم!
    درود …

  15. درویش عزیز

    اون عکسی که توش ” روی زیبا دوبرابر میشه “،
    اون عکسی که یادمون می آره همیشه در کنارت دوستائی میتونن باشن که مثل آب رون هستند ،
    اون عکسی که بهت میگه ” کار ما نیست شناسائی راز گل سرخ ،
    اون عکسی که بهت میگه ” رخت ها را بکنیم ، آب در یک قدمی است ” ،
    اون عکسی که بهت میگه ” آب را گل نکنیم ،
    شاید این آب روان ،
    میرود پای سپیداری ،
    تا فرو شوید اندوه دلی .”

    تلاش فراوانتان در آغاز ششمین سالگی ” مهار بیابان زائی ”
    با همان آرزوی زیبای تنها نماندن شاپرک ها ،
    همراه با خوانندگانی چنین هوشمند و دقیق ،
    برای ” همگی مان ” خجسته و مغتنم است .

    1. پنجره همیشه هست … رو به زندگی هم هست … اصلن مگر پنجره می تواند پشت به زندگی باشد؟ … اما …
      گاه ما یادمان می رود که :

      هر چه اندوه ، هستی مان را عمیق تر بتراشد، گنجایش شادی ِ بیشتری خواهیم یافت.

      درود بر مهتای عزیز.

  16. من هم خوش حالم که این جام، سروی جان.
    آقای درویش نگران سروی نشدید!؟ آخه با 4 تا بچه عمرن بتونه این جا هم بیاد. دلمون تنگ می شه ها. از من گفتن بود…

    1. دقیقن به نکته درستی اشاره کردی مونترا جان!
      انگار از ملاحظات زیست محیطی نمی ترسد، لطفن تو با سروی صحبت کن، بلکه بتوانی به همین دلیل راضیش کنی که از خر شیطووون بیاد پایین! هرچند که من فکر نمی کنم بیاد پایین!!

  17. تولد زایش دوباره ی زندگی است
    تولد مهار بیابان زایی با تمام دل نوشته های نابش مبارک

    بهار را بهاری بیاغازید و بهاری به بهار آتی پیوند زنید

    و من از دیدن تصویر ز یک دیده ی ناب
    عشق را می جویم
    زندگی یافتن ریشه ی عشقی است بنام گلسرخ
    سبدی پر ز گل سرخ به دستم دادند
    این سبد آن تو باد

    پاسخ:

    درود بر کالیراد عزیز …
    خوشحالم که دوباره این طرفها آفتابی شدید.
    امیدوارم چهره آفتابی زندگی در سال 89 همواره به شما لبخند زند …

  18. نمی دانم که چه سری است که من طبیعت را با تمام جلوه هایش دوست دارم و به آن عشق می‌ورزم حتی اگر کویر باشد. منتها مباد آن روزی که ما سبزی را کویر کرده باشیم و مباد آن روزی که ما درختی را شکسته باشیم حتی اگر بخواهیم قلمی بسازیم و اندیشه ای را بسط دهیم و امیدوارم که همواره بکاریم برویانیم و از طبیعت با تمام جلوه های آن لذت ببریم. خواه سبزی چمن خواه خاک کویر.

    پاسخ:

    سرش شاید این باشد که یا متولد ماه اردیبهشت هستید و یا اردیبهشت ماهی ها را دوست دارید!

  19. در ضمن پارادوکس خیلی با مزه بود و البته آدم رو به تفکر وا می داشت!

    پاسخ:

    چه جور تفکری؟
    مثل عیال امیر؟!

  20. آقای درویش عزیز, همه ی تصاویر, روح افزا و دلفریب هستند, ولی لمیدن در قایقی پارویی, میان دریاچه ای آرام و محصور در جنگل, و گوش دادن به آواز پرندگان جنگلی, دارای چنان لذتی است که از توصیف آن قاصرم. به همین دلیل, من تصویر شماره پنج را برمیگزینم.

    سالها قبل, فرصتی دست داد تا این تجربه را در یکی از دریاچه های استان انتاریو کانادا داشته باشم و افسوس میخورم چرا آنموقع کسی نبود تا از من و قایق و آن دریاچه ی نیلگون عکسی به یادگار بگیرد.

    محمد جان, امروز با دیدن این تصویر رویایی, به پانزده سال قبل بازگشتم و یکبار دیگر, سر تا پای وجودم را, لذت- بودن در آن دریاچه, فرا گرفت. از این بابت, ازت ممنونم.

  21. ممنون از تصاویر زیبا که می شه اونها رو علاوه بر هدیه تولد ، به عیدی هم تعبیر کرد . هرچه بود چسبید . ممنون
    اما انتخاب از بین این تصاویر سخته . هرکدوم به نوعی آدم را به تفکر وامی داره .
    اول از همه ، آخرین عکس . شاید این خصلت ، خاص مادرهاست که هرجا رابطه مادرو فرزندی ، حالا از هرنوعی می بینند سریع در اون نقش فرو می رن و حس می گیرن . با دیدن این عکس از معدود دفعاتی بود که خوشحال شدم که یک فرزند دارم و قرار نیست در چنین بوته آزمایشی سخت و دشوار قرار بگیرم .
    عکسهای بعدی که نظرمو خیلی جلب کردند عکسهای سوم و پنجم هستند . وسعت و عمق فضاها و سکوت شنیدنی هردو عکس از نکات قابل توجه این دو تصویر هستند . تک درخت استوار و تک سرنشین قایق ، تنهایی انسان در این روزگار و تلاش یک نفره اش برای بودن و موندن را به یادم میاره .
    عکس پاییزی را ناگفته پیداست که دوست دارم به خصوص با یادآوری زیبای شما ” زندگی هرگز تعطیل نخواهد شد ”

    باز هم حرف دارم ، اما فعلا باید برم . بقیه اش در فرصتی دیگر

    1. خوشحالم که چسبید. البته در آخرین تصویر، ماجرا چیز دیگری است که فکر نکنم به مهر مادری ربطی پیدا کند!!
      توصیف تان از تصاویر برایم جالب است و نکته سنجی و دقت تان را تحسین می کنم.
      و دست آخر این که خوشحالم زندگی را هرگز تعطیل نمی بینید و از آن مهم تر آن که هنوز حرف دارید …
      درود.

  22. حدود نیم ساعت، یک ساعتی،‌ توی اون آدرسی که دادید غرق شدم. عکس‌هاش گاهاً خیلی ساده بودن ولی من خودم هیچ‌وقت به عنوان سوژه عکاسی به ذهنم نمی‌رسید…
    پارادوکس برام جالب بود، از بابت آزادی عقیده. یعنی نه سمت راستی با نگاه عاقل اندر سفیه به چپی نگاه می‌کرد، و نه سمت چپی حس من بهتر می‌باشم رو به روبروییش القا می‌کرد. در عین احترام توی حال خودشون و در حال لذت بردن از فضای خصوصی خودشون بودن.
    احتمالاً این معنای واقعی آزادیه که غالب ِ ما ایرانی‌ها هم مدام دنبالش می‌گردیم و از نداشتنش دم می‌زنیم اما خودمون زودتر از هر دولت و حکومتی از خودمون صلبش می‌کنیم، گاهاً فقط به یه نگاه ِ ناجور به کسی که مطابق سلیقه‌ی خودش (و نه ما!) رفتار کرده، اینه که ما آزادی عقیده نداریم، آزادی رفتار نداریم، آزادی گفتار نداریم و هر کدوممون به نوعی دچار خودسانسوری هستیم…

    پاسخ:

    آفرین آنیموس عزیز.
    آن تصویر دهم در ستایش آزادی است. در ستایش حرمت نهادن به حریم شخصی است. در ستایش بهشت است.
    درود …

  23. این تموم شدن تعطیلات عید، هر بدی‌ای که داشت، یه خوبی خیلی بزرگ داشت، وبلاگ‌نویسا و وبلاگ‌خونا رو دوباره دور هم جمع کرد. دلم برای جمعمون تنگ شده بود.
    راستی تولد بچه مبارک. من که کاملاً حس می‌کنم وبلاگم بچمه…
    قلمتون همیشه هیمنقدر مهرانگیز و پرشور عموخان درویش.

    1. وبلاگنویسش که من باشم که بودم! نبودم! وبلاگ خونش هم که تو باشی؛ بودی! نبودی؟
      اشکال جای دیگر بود! نبود؟
      برخی ها بدون دوستشان جرأت وب گردی نداشتند! داشتند؟
      .
      .
      .
      از اینها گذشته … ممنون آنیموس عزیز …
      امیدوارم در سال جدید بچه ات را کمتر اذیت کنی و از این خونه به اون خونه آواره اش سازی!!

    1. خیلی عالیه … فکر می کنی در این محضر عدل الهی، ممکنه هر حرفی که بزنی برعلیه ات مورد استفاده قرار بگیره! نه؟
      منتها یادت رفته که سکوت، خودش علامت رضایته! نه؟

  24. شاید نشه بهش گفت سوتی . آخه آخرین عکس موجود در متن پست بود دیگه . بعدیش لینکه و توی یک صفحه دیگه باز می شه . اما قبول . من اشتباه خودمو می پذیرم

  25. “وقتی بر قلب زندگی نایل آیی، زیبایی را در همه چیز خواهی یافت، حتا در چشمانی که در برابر زیبایی کورند.”
    این جمله رو خیلی خوشم اومد! از درختای برگ طلایی پاییز خیلی خوشم می آد…
    چقدر قشنگه تو یه پست این همه زیبایی و شگفتی!چقدر دنیا قشنگه…

  26. عکس های 5 و 7 عالی بودند. دوازده فروردین روز تولدمه.
    قایقی خواهم ساخت
    خواهم انداخت به آب
    دور خواهم شد از این خاک غریب
    که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق قهرمانان را بیدار کند

    قایق از تور تهی
    ودل از آرزوی مروارید
    هم چنان خواهم راند
    نه به آبی ها دل خواهم بست نه به دریا
    پریانی که سر از آب به در می آرند
    و در آن تابش تنهایی ماهی گیران
    می فشانند فسون از سر گیسوهاشان
    هم چنان خواهم راند

    پشت دریاها شهری است
    که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است
    بام ها جای کبوترهایی است
    که به فواره ی هوش بشری می نگرند
    دست هر کودک ده سالهی شهر.شاخه ی معرفتی است
    مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند
    که به یک شعله. به یک خواب لطیف
    خاک.موسیقی احساس تو رامی شنود
    و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا