کاش به اندازه‌ی چینی‌ها ، آینده‌نگر باشیم!

     حتماً گاه و بیگاه از زبان این دولتمرد یا مسئول اقتصادی کشور شنیده‌اید که یکی از الگوهای الهام‌بخش مقبول در دولت، نگاه به اقتصاد چین و حرکت در مسیر چیزی است که از آن با عنوان «اقتصاد اسلامی چینی» یاد می‌کنند!
     اینک امّا با انتشار مجموعه گزارش‌های متعددی که نشان می‌دهد: پایداری سرزمین در کشور پهناور چین، بیش از هر زمان دیگری به مخاطره افتاده و نه‌تنها گیاهان و جانوران، که مردمان دیار کنفسیوس نیز بیش از هر زمان دیگری با تهدیدها و تحدیدهای زیست‌محیطی پیش‌برنده‌تری مواجه شده‌ و دورنمای زیستنی با کیفیت را از همیشه غیرقابل دسترس‌تر یافته‌اند؛ آری در چنین هنگامه‌ای، به نظر می‌رسد دولتمردان چینی – هر چند اندکی دیر – ناقوس‌های هول‌انگیز مرگ را از پس سیاست‌های طبیعت‌ستیزانه‌ی خویش در طول نیم‌قرن اخیر شنیده و به سرعت در اندیشه‌ی چاره‌جویی برآمده‌اند.

بر روی تصویر کلیک کرده تا در ابعاد بزرگتر آن را ملاحظه فرمایید.

    کافی است بدانیم، بر بنیاد جدیدترین یافته‌های اقلیم‌شناسان، چنانچه تنها جزیره‌ی گروئلند بر اثر پدیده‌ی گرمایش جهانی آب شود و یا نیمی از جنوبگان را در طول 10 سال آینده از دست دهیم، آنگاه هول‌ناک‌ترین ضربه نه به ایالات متحده‌ی آمریکا، نه به هندوستان، نه به ژاپن و نه به هیچ کشور دیگری، بلکه به چین وارد خواهد آمد، جایی که بخش‌های وسیعی از شانگهای و پکن به زیر آب رفته و تنها در بندر مشهور شانگهای بیش از 40 میلیون نفر خانه و کاشانه‌ی خود را از دست خواهند داد! و این یعنی بزرگترین مهاجرت اجباری در طول تاریخ تمدّن بشری؛ مهاجرتی که دلیل آن نه جنگ‌، نه حملات تروریستی و نه بیماری‌های واگیردار غیرقابل جبران خواهد بود، بلکه تنها و تنها دلیل آن، انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح نیوار است! عاملی که در تشدید انتشار آن، اینک دولتمردان چینی می‌روند تا گوی سبقت را از همتایان نابخرد و خودخواه آمریکایی خویش – به ویژه در جناح جمهوریخواه – بربایند.
     چنین است که به دنبال برخی تمهیدات اتخاذ شده که پیش‌تر به آنها اشاره رفت، اینک خبر می‌رسد که چینی‌ها تصمیم به اعمال تخفیف‌های مالیاتی قابل توجه برای استفاده ازکارمایه‌ی (انرژی) پاک کرده‌اند. اینک ضمن دعوت خوانندگان عزیز این سطور برای خواندن جزییات بیشتری از آن خبر دلگرم‌کننده، این امیدواری را هم برای خویش محفوظ می‌داریم که پژواک هراس‌انگیز و هوش‌ربای اعمال سیاست‌های طبیعت‌ستیزانه‌ی داخلی در گرمابدر لار، پارک ملّی گلستان، لاکان، نایبند، دنا، سیوند، تنگاب، ارومیه، گاوخونی، بختگان، ارژن، پریشان، گیلانغرب، کجور، کلاردشت و … سرانجام آنگونه که بایسته است به گوش آن گروه از برنامه‌ریزان و دولتمردان عجول وطن هم برسد که تنها و تنها به افزایش رشد اقتصادی در کوتاه مدّت – آن هم به هر بهایی – می‌اندیشند.

    پیوست
   – از ناصر خالدیان عزیز که نخستین لبیک را به درخواست نگارنده داده و به طرح مؤثر گرایه‌های زیست‌محیطی و عواقب گرمایش جهانی در تارنمای پربیننده و ارزشمندش پرداخته، به سهم خویش قدردانی می‌کنم و کماکان چشم انتظار پژواک شایسته‌ی دیگر دوستان زیست‌محیطی در این خصوص می‌مانم.