آیا نیاسر هم به سرنوشت تلخ سرعین بدل خواهد شد؟

آنها که 10 سال پیش به سرعین رفته بودند، میدانند که چه میگویم. امروز دیگر سرعینی باقی نمانده تا بتوانی در آن آرام گیری و از طبیعت نابش لذت ببری. ماجرای تلخ سرعین و هجوم بیضابطه و افسارگسیختهی گردشپذیران و گردشگران به این منطقه، سبب شده تا امروز کمتر طبیعتگردی مشتاق دیدن سرعین باشد؛ زیرا ظرفیت پذیرش در طراحی 150 مجتمع رفاهی سرعین دیده نشده است.
و اینک عین همین اتفاق در آبشار نیاسر کاشان در حال رخ دادن است.
امروز به اتفاق فرزندم – اروند – و در معیت 110 نفر از همشاگردیها و والدینشان به آبشار نیاسر رفتم، اما جز ازدحامی جانفرسا و همهمهای گوش آزار چیزی را مشاهده نکردم.
در حقیقت به دست خود داریم نیاسر را از بین میبریم. زیرا اینجا هم متوجه ظرفیت پذیرش نیاسر نبودهایم؛ تفرجگاهی که هرگز نمیتواند در یک روز بیش از هزار نفر را بپذیرد؛ در صورتی که امروز بیش از یکصد هزار نفر مهمانش بودند!!
و این ثمرهی مدیریت نابخردانه در حوزهی گردشگری کشور است.
ما باید به سمت معرفی نیاسرها و سرعینها در شمارگانی متعدد باشیم تا توزیع یکنواختتر گردشگر را در سطح کشور و طول سال شاهد باشیم.









ممدآقا سال 70 که به سرعین رفتم این چیزی که الان میبینی نبود .یه آب گرم معمولی با مخزن سیمانی که آثار دست بنا وکارگر روی سیمان کاری لبه حوض ها بود نه هتلی نه چیزی ایندفعه که در سال 87 رفتم یه چیز دیگه دیدم که قابل مقایسه با اون زمان نبود وهمین طور نیاسردر سال 88.البته ما در خود تهران هم در خیلی جاها یه سطل زباله هم نداریم چه توقعی به نیاسر است.ما فقط از صنعت توریسم اینو یاد گرفتیم که یه جزئی اسم مناطق رو سر زبونها بندازیم بقیه میشه مشکلات برای مردم .اگر در خور مناطق ناب وجالبی که داریم فعالیت کنیم وامکانات بذاریم که حرف نداره.اونوقت لازم نیست مردم پولشون رو ببرند جوجه کشورهای عرب خرج کنند .
پاسخ:
برای برخی از ما مردم، هنوز طبیعت ما خانه ما نیست مهرداد جان.
سلام جناب درویش!
هفته پیش من در سمینار آقای دکتر افشین دانه کار حضور داشتم و با توجه به اطلاعات ایشان در بحث گردشگری در تالابها،ساختار سیستماتیکی که پیشنهاد می کردند تا ظرفیت گردشگری چنین مکانهایی از پیش شناسایی شود و سپس اقدام به دادن مجوزهای گردشگری شود،بسیار قابل توجه است.مطمئناً ایشان را می شناسید…
پاسخ:
ممنون. آقا چرا وبلاگتان فیلتر شده است؟!
دقیقن درسته …
باید به مدیریت ِتوزیع یکنواخت مراکز گردشکری اندیشید.
هرچند
دیروز لواسان هم دست کمی از عکس هایی که گذاشته اید ؛ نداشت !
محمد جان مگه مدیریت در جای دیگری داریم که در این قضیه داشته باشیم. فعلا مشکل اصلی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اجرای طرح عفاف و حجاب است و اگر وقت شد انشاء ا.. شاید وقتی دیگر به گردشگری ه می رسیم.
به شقایق گرامی:
لواسان که دیگه داره تبدیل به بورلی هیلز میشه و پاتوق پولدارهای تهرانی برای آخر هفته و تابستانها. دیروز هم که جمعه بوده؟ نه؟
دقیقن آقای سررشته داری عزیز ؛
من دیشب 7 شب راه افتادم و 9:43 رسیدم سر اتوبان بابایی !
آقای درویش عزیز.
من از اهالی یکی از روستاهای زیبای استان گلستانم.
در اطراف و اکناف محل زندگی ما (بندرگز) ، جاذبههای طبیعی بکر و دیدنی زیادی اعم از دریاو جنگل و چشمه و… وجود دارد که کمتر پای مسافر و گردشگری بدانجا رسیده. تابحال همیشه ته دلم ناراحت بودم از اینکه چرا منطقهٔ ما با این پتانسیل خوب گردشگری که دارد، اینهمه نسبت به بسیاری از نقاط کشورمان ناشناخته مانده ولی با خواندن این پستتان (هر چند ناراحت شدم از ناسپاسی ما مردمان به طبیعت سرعین و نیاسر) ولی از جهتی خوشحال شدم که هنوز منطقة ما و چشمهها و جنگلها و تمام نقاط دیدنی اطراف و اکناف ما کمتر شناخته شدهاند و اگر شاخته شده بودن مساوی با بلایی باشد که بر سر سرعین و نیاسر آمده و دارد می آید، آرزو میکنم که هرگز و هرگز کسی جاذبههای طبیعی شهرمان را نشناسد.
درود بر حسین عزیز … به نظر می رسد تا اصول علمی گردشگری در طبیعت به اجرا درنیامده و زیرساختها مهیا نشده است، بهتر است جاذبه های سرزمین مادری پوشیده ماند!
و این چه اعتراف تلخی است …
وضعیت سواحل شمالی خیلی خیلی وخیم تر از نیاسر و سرعین هست.
هم ساحل آلوده است ، هم دریا …
گردشگری کدوم هست؟ اصلا چیزی با این مفهوم تو کشور وجود داره؟
بیشتر میشه گفت وندالیسم تا گردشگری !!
و این وندالیسم – شوربختانه – داره در تمامی حوزه ها ریشه می دواند …
دسترس نبودی یه سر به میلت بزن.خبرش رو به من بده لطفن
متاسفانه خیلی از مناطق این بلا دارد سرشان می آیدو دریاچه شورمست هم کم کم دارد ژارک ملی می شود…
راستی در مورد خبر اعدام ژلنگی در خواف به روز هستم 🙁
پاسخ:
ماجرای آن پلنگ حقیقتاً دردناک و شرم آور است …
گسترده ای به وسعت قلب هر ایرانی
کوههایی سر به فلک کشیده، چون دماوند
و خلیج همیشه فارس، بر پهنه ای به وسعت این خاک تکیه زده
چشمانی که در غروب، طلوع را می کاود
و دستانی که کمک را مقدس می داند
در این دیار زیستن، خانه ی پدری را ندیدن و سر زمین مادری را نکاویدن گناهی است نابخشودنی
ریشه در خاک این دیار داشته باشی و ندانی نیاکانت کجا زیسته اند نارواست
در سر زمینی که تاریخ،فرهنگ،سنن و دین و آئینش یعنی هستی
چگونه می شود از بودن گفت ولی از حفظ سرزمین مادری شانه خالی کرد
هنر گردشگری معرفی و برنامه ریزی و مدیریت خانه ی پدری است
توانمند سازی ساکنین محلی یعنی حفظ خاک، ریشه و نیاکان
درویش گرامی
خانه هامان پر بود از صفا
سفره اش همیشه بوی نان تازه می داد
و بوی نم باران بر روی حصار کاه کلی خانه مان فراموش ناشدنی
داشتن ویلای ییلاقی،ساحلی و جنگلی مزیت نبود
احترام به اصل بود نه اثاث
دوستی را می شد درو کرد ولو در بیابان
درخت عشق کاشتنی بود حتی در شنزار
و درخت آزاد سایه سار امامزاده ها
به احترام مردگان یک روز در حاشیه ی آبراهه ها شمع هایی از چوب و پارچه و روغن می افروختند
و من اینک به فرزندانم می گویم:
یادتان باشد ریشه در خاک ایران دارید
خاک را محترم شمارید
هرگز شاخه ای را نشکنید
سفر به سر زمین مادری را با حفظ خانه ی پدری مرام خود سازید
احترام به فرهنگ هر دیار را از یاد نبرید
جای جای این دیار را بشناسید تا در راه پاسداریش گام بردارید
هرگز سنگی که به غلط جابجایش کردید به خودی خود به جایگاهش بر نمی گردد
و یادتان باشد برای ایرانی ماندن باید ایرانی بودن را افتخار بدانید
با این افتخار وجب به وجب این خاک و سر زمین را پاس می دارید
زیرا این آئین ماست
و ما خاک این دیار خواهیم بود
سر زمین مادری برای آیندگان
درود بر کالیراد عزیز …
که با سخنان آهنگین و امیدبخشش همواره امید سبز وطن را زنده نگه می دارد … باشد که با حراست از طبیعت ناب ایران، نشان دهیم شهروند شایسته جهانیم.
.
.
مجید جان مبارک باشد.
سلام
عرض ارادت
جناب درویش عزیز didebanelorestan.javanblog.com
لرستان منتظرتان است !!!!!
سلام
جناب درویش عزیز
didebanelorestan.javanblog.com
لرستان منتظرتان است !!!!!
ممنونم رفیق عزیز .نتیجه گیری مطلب یه چند خطی فرق کرد اگه تا دیر نشده دستور مساعد صادر کنی ما رو شرمنده میکنی .زنده باشی
پاسخ:
دیگه کار از کار گذشته مهرداد جان!
شرمنده …
جناب درویش
تصور نمی کنم فرقی بین آن یک صدهزار نفر و شما صدوده نفر باشد.همه در یک لحظه یک جا بوده اید ! شما که استاد محیط زیست وگردش گری هستید,چرا جای دیگری رابرای گردش انتخاب نکردید ؟ مرگ خوبه ولی برای همسایه !
به نظر شما جایی در این سرزمین هست که معرفی نشده باشد ؟چرا همه تلاش می کنند از طبیعت مایه بگذارند ؟ ازشما بعید است !
شایان عزیز …
ممنون از لطفتان.
نخست آن که چرا از من بعید است؟
دوم این که استاد طبیعت محیط زیست ایران، انسانهای شریفی چون آهنگ کوثر هستند.
و سوم این که، من همراه فرزندم بودم که قرار بود از سوی دبستانشان در یک تور یک روزه شرکتت کنند. بنابراین، نه لیدر تور بودم و نه کسی نظر مرا پرسیده بود.
در ضمن اگر امکان دارد در مورد این جمله تان بیشتر توضیح دهید: چرا همه تلاش می کنند از طبیعت مایه بگذارند ؟
درود بر شما.
سلام جناب درویش
همیشه می نالیم که چرا مدیریت نیست
چرا خودمان دلسوزانه احساس مسئولیت نمی کنیم
اصلا سیستم مدیریتی ضعیف
چرا خودمان تیشه به ریشه میزنیم
… ما باید به سمت معرفی نیاسرها و سرعینها در شمارگانی متعدد باشیم تا توزیع یکنواختتر گردشگر را در سطح کشور و طول سال شاهد باشیم…
دقیقن درست است محمد جان، در چهار محال و بختیاری علاوه بر دشت بزرگ لاله های واژگون کوهرنگ، حداقل نزدیک به 5 زیستگاه متراکم لاله های واژگون است که نه تا کنون زیرساخت گردشگری برای آن ها پیش بینی شده و نه شناسایی و معرفی شده اند و در نهایت می شود بحران در دشت لاله کوهرنگ، در تعطیلات پایان هفته، بازدیذ 20 هزار نفری از دشت لاله کوهرنگ و ترافیک و شلوغی و نابودی دشت و …
درویش عزیز
یادداشت شماوعکس ها به گونه ای تنظیم شده که به نظر می رسد شما110نفر حق داشته اید آن جا باشید ولی دیگران نه !وآن 100000هزار نفر زباله ریز هستند ومخرب محیط زیست!وشما نه!
به نظر دوستان درارتباط با ترافیک جاده لواسان توجه بفرمایید گویی فقط آن ها حق داشته اند آن جا باشند !ودیگران باعث ترافیک شده اند !
شماودوستان آگاه به محیط زیست می توانستید یک روز دیگر را برای گردش ولذت بردن از طبیعت انتخاب کنیدتا توزیع گردشگر, یک نواخت تر باشد!
صدا وسیما , مطیوعات , تورها , کوه نوردان ,محیط زیستی ها,دولت مردان و…… همه وهمه به صورت مستقیم وغیر مستقیم مردم را تشویق به سفرو طبیعت گردی می کنند!خفه کردند مردم را! به گونه ای که سفرو طبیعت گردی تبدیل به پز شخصیتی ومد شده !جایی نمانده که به همت دوستانی مانند آقای اینانلو ناشناخته باشد !آن وقت شما گله مندهستید که چرا نقاط دیگری به مردم معرفی نمی شود ؟!این هجوم به طبیعت بدون زیر ساخت مناسب ,هر جای دیگر دنیا هم که باشدجز تخریب وانباشت زباله حاصلی نخواهد داشت .بازهم می گویم :از شما بعید است .
تقریبا 12 سال شاید هم 15 سال قبل به همراه پدر به تالار نیاسر رفتیم. ما موتور سیکلت. ان زمان تالار باقی بود که شبیه به یک جنگل انبوه می نمود. و امروز… هر چند که بسیاری از درختان قطع و فضای گردشگری زیبایی فراهم شده و نیز مسیر ابشار که قبلا محل دیگری بود گردانده شده است ولی تبلیغات بیش از حد برای گلابگیری قمصر و نیاسر را به خطر انداخته است. در قمصر به شیوه ای و نیاسر هم .