بیاییم به تشکیل جبهه‌‌ی متحد طبیعت‌خواهی بیاندیشیم

«من این کارها را انجام می‌دهم، زیرا به این چیزها زنده‌ام، اگر “روزها” مانعم شوند و “شب‌ها” دستم را بربندند، آنگاه مرگ را می‌طلبم؛ زیرا مرگ شایسته‌تر است برای پیام‌آوری که رانده‌ی مردم خویش است و شاعری که غریب وطن خویش.»
                                                جبران خلیل جبران

روز حرکت وبلاگ ها

      در نیمه‌ی دهمین ماه از هفتمین سال هزاره‌ی سوّم میلادی قرار داریم؛ روزی که بر بنیاد ابتکاری ارزشمند قرار است همه‌ی داوطلبین وبلاگ‌نویس عالم با هر گرایش فکری، عقیدتی و برآمده از هر فرهنگ، نژاد و قومیتی را پشت یک خاکریز و در برابر یک تهدید مشترک به یگانگی و هم‌افزایی رساند؛ رستاخیز سبزرنگی که مورد حمایت بسیاری از نهادهای معتبر جهانی، از جمله اغلب ارگان‌های وابسته به سازمان ملل متحد و نیز بسیاری از تشکل‌های مردم‌نهاد در جای جای این کره‌ی پهناور نیز قرار گرفته است.
     امروز بیست و سوّم مهرماه ۱۳۸۶ است؛ روزی که از آغاز خلقت بشر تاکنون، نمی‌توان مشابه‌ای برایش یافت. بشری که همواره خود را مقید به پیروی از مرزها و باورهایی ذهنی چون شهر و دیار و وطن و مذهب و نژاد و حزب و … دانسته و با خط‌کشی‌هایی که بعضاً بوی خون و نفرت و کین از آن به مشام رسیده است، به تقابلی خواسته یا ناخواسته با هم‌نوع خویش برخواسته است. اینک امّا فرصتی تاریخی پدید آمده تا به بهانه‌ی مقابله با دشمنی مشترک، برای یکبار هم که شده، نمایندگان تمامی هفت میلیارد و اندی میلیون نفر شهروندان کره‌ی خاک، احساس کنند که می‌توانند دست در دست هم داده؛ ملاحظات مذهبی، نژادی، ملّی و منطقه‌ای خود را به کناری نهاده و برای ریشه‌کن‌سازی تهدید واحدی که حیات را با تمامی موجودیت خود نشانه رفته است، به چاره‌جویی بیاندیشند.
     جهان‌گرمایی، بیابان‌زایی، آلودگی آب، خاک و گیاه، جنگل‌تراشی، فرونشست زمین، شیوع بیماری‌های جدید یا طغیان بیماری‌های گذشته و زوال تدریجی تنوّع زیستی در شمار مهمترین خطرات بالفعلی قرار دارد که «زندگی» در قلمرو یگانه کره‌ی مسکون را به هماوردی می‌طلبد.
     بیاییم از این ابتکار ارزشمند استفاده کرده و برای «هماوردی» با این دشمن مشترک، از حربه‌ی «هماغوشی» بهره بریم و با نمایشی پرشکوه از همدلی و همراهی، از تمامی مردم جهان دعوت کنیم تا به دفاع از محیط زیست برخیزیند و برای پیکار با دشمن زندگی، اختلاف‌ها و کینه‌ها و تعصب‌ها را به کناری نهند.

Blog Action Day

    هموطن من، ایرانی عزیز، هم خون سعدی
    بیا عملاً نشان دهیم که تا چه اندازه به سروده‌ی غرورآمیز این پارسی‌گوی انسان‌دوست ایمان داریم و یکصدا فریاد برآوریم:

بنی آدم اعضای یکدیگرند ؛ که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار ؛ دگر عضوها را نماند قرار

     و اینک «طبیعت» و همه‌ی زیستمندان آن از آزمندی و نابخردی گروهی از ما ساکنان دوپای این کره‌ی خاکی به درد آمده‌اند …
     بیش از یک و نیم میلیارد فقیر گرسنه، ۱۴ میلیون آواره‌ی جنگی و دهها هزار کشته، دستاورد خجلت‌بار تمدّن بشری در سپیده‌دم سوّمین هزاره‌ی پس از میلاد مسیح(ع) است؛ تمدّنی که از آغاز شکوفایی‌اش در پنج هزار سال پیش تاکنون، وارث ۱۴ هزار جنگ و قتل عام چهار میلیارد انسان بوده و هم اکنون نیز به طور متوسط شاهد ۲۰ جنگ مسلحانه در روز است (اطلاعات، ش ۲۲۱۰۸، ص ۱۱). از طرفی بحران‌های زیست‌محیطی، هیچ زمان چون امروز، مرگ‌آفرین و بنیان‌کن نشان نداده و هیچگاه اُفول اندوخته‌های طبیعی و ذخیره‌گاه های ژنتیک جهان تا بدین‌ حد، شتاب نگرفته بودند؛ به نحوی که دست‌کم سالی یکصد میلیاردتن مواد آلوده‌کننده در هوا، آب و زمین پخش می‌شوند و آخرین برآوردها حکایت از آن دارد که – به موازات تشدید نگران‌کننده‌ی روند آب‌شدن یخ‌ها در شمالگان و جنوبگان – بیش از ۵ میلیارد هکتار از سرزمین‌های جهان، یعنی عرصه‌ای به وسعت ۵ برابر کشور پهناور کانادا نیز، از جریان‌های بیابان‌زایی آسیب‌ دیده و دچار اُفت توان تولید شده‌اند و هم‌اکنون با شتابی معادل ۵۰ میلیون هکتار در سال (۵ برابر مساحت استان اصفهان)، بر وسعت سرزمین‌های متأثر از بیابان‌زایی در جهان افزوده می‌شود؛ رویدادهایی که خود به شکلی دیگر سیمای زمین را فرتوت‌تر از آنچه که هست، نشان خواهند داد.

    خواننده‌ی گرامی!
    در روزگاری زیست می‌کنیم که در هر ۲۴ ساعت آن، دست‌کم پنجاه هزار نفر از هم‌نوعان ما، تنها به دلیل مصرف آب آلوده جان خود را از دست می‌دهند؛ در روزگاری که شمار جان‌باختگان بر اثر خفگی گاز و پدیده‌ی گلخانه‌ای از مرز ۵ میلیون نفر در سال گذر کرده است (فصلنامه‌ی اقتصاد کشاورزی، ش ۲۴، ص ۲۰-۷). و در روزگاری که بسیاری از نخبگان بوم‌شناس هشدار داده‌اند: «در صورت ادامه‌ی روند کنونی، تا پایان قرنی که در آن هستیم؛ نسل بیش از نیمی از یک میلیون و هفتصد و پنجاه هزار گونه‌ی زیستمندی که اینک در جهان یافت می‌شوند، برای همیشه نابود خواهند شد».
     این کدام دشمن دینی، ملّی و جهانی است که می‌تواند تخریبی چنین مرگ‌بار بیافریند؟ چرا چشم‌ها را نمی‌شوییم و برای واژه‌ی «دشمن» تعریفی خردمندانه‌تر ارایه نمی‌دهیم؟
      فقط کافی است اندکی در خود فرو رفته و به این حقیقت خجلت‌بار اندیشه کنیم که تنها در طول چند دقیقه‌ای که مشغول خواندن همین سطور بودیم، دست‌کم سه هزار نفر از هم‌نوعان ما از حق ادامه‌ی حیات محروم شده‌اند، آن هم صرفاً به جرم زیستن در زیستگاهی آلوده! چرا؟! تا کی می‌توانیم نظاره‌گر این جنایت باشیم و بر طبل ناپایداری حیات بکوبیم؟
     برای همین است که به سهم خود از صاحبان همه‌ی آن بیش از ۲۰هزار وبلاگی که به این رستاخیز سبز پیوستند، صمیمانه قدردانی می‌کنم و امیدوارم که مخاطبین پرشمار و میلیونی این وبلاگ‌ها بتوانند چنان طنینی از صلح در جهان جنگ‌زده‌ی امروز بیافرینند که هیچ جنگ‌طلبی نتواند فریاد برآورد: «هر که با ما نیست، بر ماست.»

10 فکر می‌کنند “بیاییم به تشکیل جبهه‌‌ی متحد طبیعت‌خواهی بیاندیشیم

  1. حمیدرضاوجدانی

    ازشمابه خاطرهمه زحمات ومشقاتی که درراستای این آرمان مشترکی که داریم, یعنی حفاظت وپایداری محیط زیست تشکرمی کنم. به نظرمی رسدفریادهایی که برای حفظ محیط زیست و تغییر اقلیم و… آنقدر بلندبه صدادرآمده که حتی سردمداران تخریب محیط زیست درجهان همچون دولت آمریکارابه چالش کشانده ومجبورساخته که حرکتی ازخود نشان دهند.اماناگفته نماند آنچه درشرایط کنونی جهان منجربه تخریب روزافزون محیط واستفاده ناپایدارازآن می گردد نظام سرمایه داری جهانی و جهانی سازی سرمایه است.
    به جهت اجابت دعوت درخصوص نگارشی درباب محیط زیست مطلبی نوشته ام (دروبلاگ توسعه پایدار و جغرافیا) باعنوان : وقتی که ژاپنی ها اتومبیل آمریکایی می سازند… اگربازدیدکندونظربدهیدخوشحال می شوم.

  2. حمیدرضاوجدانی

    تشکیل جبهه متحد طبیعت خواهی ایده جالبی است.بیاییم درموردراهکارهای تشکیل این جبهه فکرکنیم. به خوبی می دانیم که زیرساختهای تشکل های غیردولتی درایران بسیارضعیف است وفالبا به طریقی نمک گیر یکی ازدستگاههای دولتی اند.چگونه این جبهه راباهزینه کمتر راه بیندازیم که مجبوربه نمک گیرشدن نشویم خیلی مهم است!

  3. نازیلا دیوانی

    اقای درویش سلام
    وبلاگتون بسیار جالب است . استفاده کردیم. ما قصد داریم پنجمین همایش ملی کویرنوردی و اولین همایش بین المللی کویرنوردی ایران را در خراسان جنوبی برگزار کنیم . از شما دعوت میکنیم که افتخار همراهی شما را در این برنامه داشته باشیم . لطفا ادرس اینترنتی و پستی خود را برای ما بفرستید.

  4. جواد زمانی

    درود بر شما:
    امروز از وبلاگ شما دیدن کردم. واقعاَ زیبا و مفید بود. این را جدی می گویم. واقعاَ مفید بود. خیلی از دیدن چنین وبلاگهای پر محتوی خوشحال می شوم و امروز شما مرا با وبلاگتان خوشحال کردید.
    امیدوارم که هر روز موفقتر باشید.
    بدرورد

  5. رهام

    سلام خوبی
    بچه ناف با هشت مطلب جدید به روز شد نیای از دستت رفته ها پس عجله کن نظر هم بده
    بچه ها قراره تو شهر ما ۳۰۰۰ توجه کنین سه هزار تا درخت رو قطع کنن در این باره هم برام نظر بذارین

    در ضمن میخوام نظرتون رو در مورد قطع ۳۰۰۰اصله درخت در شهر کوچکمان آباده بدونم راه چاره ما وب نویس ها چیه چیکار باید بکنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  6. بازتاب: مهار بیابان زایی » بایگانی » شمارش معكوس براي دومين رستاخيز سبز جهان – 15 اكتبر 2008

  7. شقایق

    جملات نخستین پست از خلیل جبران چه زیباست و چقدر گویای این روزهای بعضی نویسندگانمان است…

    و این که این نوع انگیختن های اجتماعی حتا پس از سالها هم تازه است و ستودنی…
    زنده باشید.

  8. سیمین

    خیلی قشنگ نوشتید اینجا!
    به این فکر می کنم که در ۲۳ مهر ۸۶ که این مطلب را نوشتید و پیشنهاد تشکیل جبهه متحد طبیعت خواهی را دادید و من شما و وبلاگ هایتان را نمی شناختم چکار می کردم و اولویت هایم چه بود؟ اصلاً یادم نمیاد. هر چه هست خیلی نادان بودم! ضمناً فکر می کنید چقدر موفق شدید که این جبهه متحد را تشکیل بدین؟ آیا به هدفتان رسیدید؟
    ببینم متوجه میشین اینجا مطلب نوشتم!!! البته خاصیت درس خوندن همینه دیگه. شیطنت آدم گل می کنه!

  9. محمد درویش نویسنده

    بله متوجه می شوم سیمین بانو … منتها اگر مزاحم تان نمی شوم، برای این است که شب اتحان خدای ناکرده مشکلی برایتان پیش نیاید! بیاید؟
    درود …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *