آخرین یادداشت معلم برای من!

فریناز !

من مُردم !همین!
پرت شدم به سال ها پیش …

صبح دوست و همکارم – همان که پنج شنبه نامزدی اش است و آرش دعوتتان کرد – کروکی ِ آدرس مهمانی را به دستم داد
خط پدر بزرگوارش بود
و عین خط پدر من ! (خط آقای دانش روی آن بسته را یادت هست؟)
و دیدم چقدر چقدر چقدر دلم برای پدرم تنگ شده و
الان که آنیموسم این خاطرات را از پدرش گفت ؛
دلم برای دیدنش بی تاب شد…

پاسخ:

پدرها بی نظیرند …
افسوس که اغلب ما فقط وقتی این واقعیت را درک می کنیم که خیلی دیر شده است … خیییییلی …

اه!چه اینترنت بی مزه ای!

دکترررررررررررررررررر کجایی؟بی پارسا شدین بابا!

پارسای عزیز
همه ” دکتر جان ” رو دوست دارن ،
هرکدوم از اون یکی بیشتر ،
اون یکی از این یکی بیشتر !

خداییش خدا رو خوش میاد!
تازززززززززززززززززززه امروز میخواستیم آیس پک بخوریم , نخورد!
تعداد سفارش ها کم شد , پیک نیاورد , من بیچاره مجبور شدم انر انر خودم تا اونجا برم بخرم!نامرد نیست ! نه اصن نامرد نیس!!!!

کدومو می خواین مهندس؟ این چین چینیه خوبه؟!

دکتر جان صاحب چین چینی و من نداریم که !
ما با هم کنار می آیم!
نازشم خودم می خرم قلیایی!
به مادر بچه ها خودم با روش های مهره نگهداری که می دونم
میگم!
ولی بچه ها نه خداییش!بچه!اونم یه پسر!

ببین دکتر جان! خودتو با من چی کار داری؟اصن خودتو با من چی کار داری وقتی من اصن با تو کار ندارمی!

پاسخ:

پارسا جان … نگران مباش و به راه خود برو …
من اینجا نخودیم و مجلس هم که خودیه!

حالا نمیشه جلوی این دختر مخترا حرف هیکل اونو نزنین!
از من تعریف کنین!

پاسخ:

می فهمم پارسا جان …
راست می گویی!
حقیقت تلخ است!!

نخودیه ها ! خودشون گفتن!
تاااااااااااااااااااازه صاحاب دارن!اونم خشن!
تو به من فکر کن آنی جان!

هان!!!

اگه دکتر جان اهل ادیت بود که…

حالا من دارم درس مي‌خونم!

d:

به به یه چیز دیگه از خدا میخواستم@!آن هستین !عالیه
من عاشقتونم استاد

جدا؟
یعنی واقعا ممکنه؟گناه داره حیوونی آذین@!@

پاسخ:

غیرممکن وجود نداره! داره؟

شما عالی مینویسین استاد
من مجبورم مدام بگم عاشقتونم استاد جان

اومده به بازار :آرش مدل 2015!از نوع رازدار!

مرسی ،
حالا سریع اعتراف کنید … من منتظرم …

تعریف کنین من میمونم تا بشنوم
منتها باید برای شام برم عقب شیرین

آخ آخ ، من مرده ی اون قدرت بی نظیر ادمین جماعت هستم

من هم ممنونم …کاش هرگز اینقدر زود دیر نمی شد…
راستی ،خانوم صفاتی کلی با صفا بود ولی صفایی نبود ،صفاتی بود…

پاسخ:

آخ فکر کنم پدرم نیاز به عینک پیدا کرده! نکرده؟

راستی فاطمه ، از نوید ِ من چه خبر؟
😀

پاسخ:

مانده تا برف زمین آب شود …
شکلک درمی آری حالا واسم! نه؟

اوه!!! چه شرايط موجودي!!!!
مداركشم موجود آقاي آرش؟!

به به!
ابو اروند!
كجائيد؟! شما نبوديد اينجا كم لطف شده بود…

بله ، بله ، تنگ میشه

از بس که ما شاگردهای خوبی هستیم ، یه وقت فکر نکنید معلممون خیلی ماهه و دوست داشتنیه! … نه!
😀

پاسخ:
خيالت راحت … من فكر نمي كنم! من اصلن بدون فكر مي كنم … واسه همينه كه زندگي ام بي نظيره و هميشه همه چيز خوبه و من چقدر خوشبختم و …
من فكر مي كنم واسه يه كارايي اصلن نبايد فكر كرد!
1- واسه ابراز محبت،
2- واسه خنديدن،
3- واسه ترانه خواندن و پاكوبيدن
4- واسه كمك كردن
5- واسه بازي كردن
و 6-
واسه زندگي كردن!

شما اینورا بودین سروی؟
سلام!

دکتررررررررر مریدیم

کم نمی آرین که دکتر!باشه!دانکی صفر در خدمت شماس!

به فاطمه :
مواظب نوید باش تا من خودمو برسونم ، نذار کسی نگاه چپ بهش بکنه ;d

چه جالب شقایق ، منم دلم برای خانم اسماعیلی فرد دبیر ادبیات دبیرستانم تنگ می شه ، همیشه ازم می خواست که جدیدترین قصه ام رو تو کلاس بخونم ، نمی دونی چه کیفی داشت.

وقتی می خواست محبتش رو نشون بده میگفت “ذلیل مرده ”
من عاشق اون “ذلیل مرده ” گفتناش بودم

هي هي… همه دارن جمع مي‌شن دوباره.
هوووووووووووورا.

همگي رو به خوندن پست جديدم دعوت مي‌كنم. بس كه بهم خوش گذشته.

چه پاسخ بی نظیری دادید…
مرسی که هستین

پاسخ:

پاسخ ها را، پرسش ها مي آفرينند …
براي همين است كه اينشتين مي گويد: به جاي حل درست مساله، بكوشيد تا آن را بهتر توضيح داده و سوال هاي تان را صيقلي كنيد!
درود …

اروند !نامرد!حالا دیگه همه خاله های دنیا برای عمو آرشت؟
بابا پس من چی؟
بیزینس سرخ ارغوانی میشه ها!

و … بی صبرانه منتظر اون گزارش جادویی هستم …

پارسا جون خداييش نمي‌دونم چرا اينقدر سر به سر تو گذاشتم مزه مي‌ده…
اگه فهميدي به ما هم بگو!
من از همين تريبون از عموي كماندار سپاسگزاي مي‌كنم.

داشتیم خانوم خانوما؟

گزارش جادویی…

آره فاطمه … طعم اون احساس خوشایند رو هنوز حس می کنم ، خیلی لذت بخش بود وقتی خانوم اسماعیلی با اخمی که معلوم بود ساختگیه می گفت : ” ذلیل مرده ”

حالا همه ی اون طعم لذت بخش رو به شاگردهام هدیه می دم و اونها هم واقعا دوستش دارن … مطمئنم اگه اونها هم یه روز معلم بشن به شاگردهاشون می گن “ذلیل مرده ” … مثل من ، مثل خانم اسماعیلی فرد ، با اخمی که معلومه ساختگیه …

مطمئن باش که دخترکوچولوها نمی گم ذلیل مرده ، دلم نمیاد ، ولی به دانشجوهای ذلیل مرده با کمال میل می گم “ذلیل مرده ” و باور کن کلی هم کیف می کنن از اینکه بهشون می گم ،
می دونی اون جو سنگین کلاس رو تا حدی تلطیف می کنه ، بچه ها با آدم احساس غریبگی نمی کنن ،
چون فاصله س سنیم با بچه ها کمه ، بعضی وقت ها بچه ها گارد می گیرن ، وقتی مثل خودشون می شم خیلی کیف می کنن ،
وقتی کنارشون می شینم ، جزوه هاشونو ورق می زنم ، از خطشون ایراد می گیرم ، شماره تلفن هایی رو که معلومه هول هولکی پشت جزوه ها نوشتن کشف می کنم ، شعرهای عاشقونه ای که گوشه کنار کتاب و جزوه شون هست می خونم ،
همه اش هم برای من لذت بخشه هم برای اونا

مطمئن باش شقایق ،
تا مطمئن نباشم که “ذلیل مرده” گفتنم ، احساس خوبی تو بچه ها ایجاد می کنه ، این افتخار رو نصیبشون نمی کنم
😀

آره … هویت کلمات رو قبول دارم …
اما…

شقایق دیدی مامانا وقتی می خوان بچه هاشونو دعوا کنن از چه کلماتی استفاده می کنن؟
ذلیل مرده
جوون مرگ شده
جونت درآآآآآآآآآآآد
جیگرتو در میارم
ورپریده
و …

فکر می کنی کدومشونو از ته دل می گن؟
کدومشونو واقعا آرزو می کنن؟
بچه ها کدومشونو باور می کنن؟
کدوم بچه ای باور می کنه که مامانش می خواد جیگرشو دربیاره؟

هویت کلمات رو قبول دارم اما … گاهی اینقدر یه چیزی شیرینه که نمی تونی با کلمات متداول بیانش کنی

قبلنا اگه یکی بهم می گفت : ” تو شششششرف نداری ”
یا ” پست فطرت ”

خیلی بهم بر می خورد … اما حالا نه … چون این عبارت ها بار معنایی متداولشون رو برای من از دست دادن

باید شاگردای منو بشناسی، باید باهاشون حرف بزنی و برق چشماشونو ببینی وقتی بهشون می گم “ذلیل مرده”
این یه چیزیه مثل اینکه بهشون بگم “دوستت دارم بچه … می فهمی؟ ”

اونا معنی اینو خوب درک می کنن… لذت بخشه … برای هر دو طرف

در ضمن
اون اصطلاح هایی که گفتی مثل شرف نداری و غیره
که تکه کلام دوست عزیزمان هم هست ؛
حرف یک آدم عاقل بالغ به یه آدم عاقل بالغ دیگه است!

و خب هیچ شوخی نیست که پنجاه درصدش جدی نباشه!
خیالت راحت!

آقا وقتی نیستین اصن خوب نیس
دیگه داریم از نیمه وحشی میشیم وحشی!
هیچ کی هم نیس کار دستش بدیم D:

نه مهندس ,
عصبانی نیستن

ازقضا الان کلی خندیدیم به کارای نیایش

ها ها ها!فقط یه آقایی حسودیش شده که رفته نشسته اون سر اتاق تولید!همین!!@ 

شدم وحشي وحشي بافقي ديگه‌ها!!!
اين عمو جون دكتر، يعني ابو اروند اصلاً حواسش نيستا!
ما از كمبود استاد مرد شديم بابا!

ببین آرش بابا!
بیا اینجا کارت دارم!
دکتر رو دیده بچه پررو شده!

پناه مي‌بر‌م به خدا از شر پارساي رجيم!
😉

رجیم چیه خوشگله؟
من رحیمم!

خدا قبول کنه!قبلت!

تو بودي مي‌خواستي موهاي منو ببيني؟!

http://www.niksalehi.com/public/khabar/10729_271.jpg

اووووووق!سیم ظرفشویی!

سروی خانم بیا به این پارسا بگو ذلیییییییییییییییییل مرده!
با اخم واقعنی!

این اینجوری نبودا مهندس جان اینجوری شده!
از لیدر جنبش بپرسین؟!ما سالی دوبار صدای اینو میشنیدیم!
عید و تولدش!

آره خیلی خوش به حالمونه آنیموس خانم
خانوم مهندس خیلی ماهن

مي‌دونم.
جمله‌ي اول با شما بودم، جمله‌ي دوم با پارساي رحيم!

خانوم مهندس يه دونه باشه.

به شقایق نازنینم :

شقایق جان …
مطمئنم که تو برای بچه هات ، بهترین مامان دنیا هستی ،
همون طور که ایمان دارم ،
که من ،
برای بچه هام ،
بهترین مامان دنیا خواهم بود …

راستش … من بچه هام رو طوری بزرگ می کنم که هیچ وقت فکر نکنن که حرف من وحی منزل هستن …
من بچه هام رو طوری بزرگ می کنم که باور کنن ، من هم یک انسانم با توانایی ها و ضعف های مخصوص به خودم و با وجد همون توانایی ها و ضعف هام ، با همه ی همه ی وجودم دوستشون دارم

من بچه هام رو طوری بزرگ می کنم که فکر نکنن مامان ها هیچ وقت اشتباه نمی کنن …

می خوام باور کنن که مامان ها هم مثل همه ی آدم های دیگه حق اشتباه کردن دارن ، حق دارن بعضی وقت ها بزنن جاده خاکی ، که مامان ها هم آدمن و آدم ها گاهی خیلی خیلی ناغافلکی دچار ناغافلکی ها می شن …

بچه هامو طوری بزرگ می کنم که باور کنن :
فریدون فرخ فرشته نبود
ز مشک و زعنبر سرشته نبود
به داد و دهش کرد او نیکویی
تو داد و دهش کن ، فریدون تویی

نه …
من هیچ وقت نمیذارم بچه هام فکر کنن حرف های من وحی منزله
این همون کاریه که مامان ها نسل قبل و قبل تر کردنن و نتیجه اش شد نسل من که گاهی عدم اعتماد به نفس های نهانی خودش رو از پس ِ کلمات به اصطلاح سرشار از غرور و افتخارش نشون می ده!نمی ده!!؟

من می خوام بچه هام باور کنن که …
حرف هیچ مامانی تو دنیا ، وحی منزل نیست و اونا – بچه ها – خودشون باید به دنبال راستی ها برن و در این راه من به عنوان یه مامان خوب ازشون حمایت می کنم … همیشه … همیشه … همیشه …

من می خوام بچه هام بدونن کلمات هویت دارن … اما …
“ما” هستیم که با رفتارمون و نیتمون به کلمات هویت می دیم
و اگه غیر از این باشه … آخ که اگه غیر از این باشه بچه هام واقعا از این دنیا نا امید می شن
می دونی چرا شقایق جان؟
چون اونوقت بچه هام به اطرافشون نگاه می کنن و میگن :
” وااااااااااااااااای عدالت چه چیز بدیه …
صداقت چقدر نفرت انگیزه …
عشق چقدر زشته … ”

چون همه ی این کلمات هویتشون رو در طول تاریخ از دست دادن ، دستمالی شدن ، بی رنگ شدن
اما اگه بچه هام مفهوم صداقت ، عدالت و عشق رو خودشون پیدا کنن و اگه با همه ی وجودشون بهش ایمان بیارن ، اونوقت به دانائی می رسن و اونوقت به بهشت می رسن و اونوقت همه ی روزگارشون بهشت می شه … اونوقت هیچ رفیق نیمه راهی نمی تونه آزارشون بده چون بچه هام یاد گرفتن که به “خود”شون احترام بذارن و “خود”شون رو دوست داشته باشن …
چون بچه هام از مامانی که حرف هاش وحی منزله نمی ترسن…
چون بچه هام شهامت تجربه کردن رو دارن ،
چون از اشتباه کردن نمی ترسن ،
چون از ترس “اشتباه کردن ” ، تجربه های نو رو پس نمی زنن …

شریعتی عزیز میگه :
بگذار تا شیطنت عشق چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید ، شاید هر چند آنجا جز رنج و پریشانی نباشد اما کوری را به خاطر آرامش تحمل نکن

شقایق جان ،
می خوام بچه هام رو طوری بزرگ کنم که کوری رو بخاطر آرمش تحمل نکنن

من می خوام بچه هام مفهوم گل ، درخت ، خورشید ، مادر ، پدر ، عشق ، عدالت ، صداقت ، خدا ، رنگ ، نور ، بهار ، آزادی و زندگی رو خودشون بفهمن
می خوام هویت این کلمات رو خودشون تعیین کنن ،
و … من هم حمایتشون می کنم … همیشه … همیشه … همیشه

من ایمنا دارم که بچه هام ،
بهترین ، شادترین ، زیباترین ، سرزنده ترین ، قوی ترین و عاشق ترین بچه های دنیا خواهند شد
همون طور که ایمان دارم بچه های تو ، هستن

شقایق جان ،
من با همه ی عشق مادرانه ام ،
با همه ی احساس ظریف مادرانه ام ،
با همه ی وجودم ،
با همه ی همه ی وجودم ،
تو چشمهای نازشون نگاه می کنم و با مادرانه ترین صدای دنیا بهشون می گم ” ذلیل مرده ”
نه … اصلا بهشون می گم ” تو ذلیل مرده ترین ، ذلیل مرده ی دنیای منی ” …
اینطوری بهتره

و … ایمان دارم … شقایق … ایمان دارم …
که بچه هام منظورم رو می فهمن …

به شقایق:
آره … 50 درصد شوخی ها جدی هستن …
باااااااااااور کن!

به اروند:
پسرم ، این حرف های بد رو تو استادیوم یاد گرفتی؟

چشم…..
راستی تو این عکست خیلی شیطون دوست داشتنی ای شدی پسر…
مطمئنم پدر سر هر کی بتونه کلاه بذاره ….سر تو پسر نازنین عمرا نمی تونه کلاه بذاره…

پاسخ:

من هم مطمئن هستم!
منتها تذکر پدر را هم جدی بگیر و پاسخ پرسشش را بنویس!

عمو محسن هم سفر خووووووبي داشته باشند…

به خاطر علاقه‌م از بچگي به شاهنامه، اون پست رو بيش از يك‌بار خوندم ولي اين‌كه چرا اون پرسش رو نديدم براي خودمم عجيبه!
من جواب دادم اونجا، منتظرم جواب درست رو بدونم هر چند كه تا حدودي توي پاسخ‌ها، بعد از ارسال كامنت‌هام، به جواب‌هاي جالبي رسيدم.

اوامر اجرا شد استاد

عاشقتونم به مولا

پاسخ:

مخلصیم کماندار عزیز …

حسودي به چي؟ بگيد منم قابليت بالايي در حسودي دارم‌ها!
D:

حسودی به این که فقط به من گفتن دوستت دارم!!!
تاااااااااااااااااااااااااااااااااااازشم!فقط به من پاسخ دادن!

خانوم مهندس داریییییییییم که داششششششته باشیم!

و البته بعيد مي‌دونم دوز حسادت من كم شدني باشه، البته در بخش احساس مالكيت و دوست داشتن و نه در هيچ بحث ديگه‌اي…

من هم مثل شما امیدوارم سونامی خیلی سونامی نباشد
و تزلزلی در ساحل ِ ما پیدا نشود …

پارسا خود که میگه ضد ضربه است آقای مهندس!
به من میگه تو -یعنی آرش – همیشه ضربه میخوری چون به جای مغزت قلبت فکر میکنه ولی من -یعنی پارسا-عقلش حرف آخرو میزنه!

يكي به من بگه پارسا پسر چشه؟ ساحل چرا طوفانيه؟
اي خدا!!!!!!
من سه ساعت رفتم ماموريت برگشتما!

وای من غش کردم از خنده به خاطر اون دو خط ِ آخرت وبگرد جان!

پاسخ:

آقا خواهشن پاي بز خوشگل ما رو به مسايل 30 يا 30 باز نكنيد!

استاد جان قربون شکلتون واسه من حرف در نیارین!

پاسخ:

شرمنده! مي طلبيد …

مهندس!اینجوری که نمی طلبه! یه جور دیگه می طلبه!

واي من سرم شولغه، يه كمي هم گيج شدم، كي مي خواد بزي رو بزنه؟ كي كشته شد؟ من فردا كجام؟ كي اسيد پاشي كرده؟

من از اين به بعد طرف پارسام، ضعف كردم براي اين بچه، بابت 379.
آخي طفلكي بچه!

ای تی قوربان فری جووووون
منم ور شومام آبجی

من آمدم به پسر جناب مهندس سلامی عرض کنم , دیدم همه دوستان این جا هستند!!
خوش باشید.