یک روز خوب در سیراچال

    مطابق رسم اردیبهشت در این سال‌ها، مردمان نیک نهاد و سبزاندیش فراوانی امروز – ششم اردیبهشت ۱۳۹۲ – هم به دعوت مصطفی خوشنویس عزیز لبیک گفته و خود را به سیراچال رساندند …   

یک روز خوب در سیراچال     ایستگاهی پژوهشی که در حقیقت شاخه کوهستانی باغ گیاه‌شناسی ملّی ایران محسوب می‌شود و از سال ۱۳۸۲ تاکنون، بیش از ۲۰ هزار اصله نهال در آن توسط داوطلبین طبیعت دوست ایرانی کاشته شده که عمده‌ی آن البته گونه‌هایی چون اُرس و داغداغان هستند. اُرس، یکی از ارزشمندترین، کم‌خواهش‌ترین و دیرزیست‌ترین اهالی ایران زمین محسوب می‌شود که تا سه هزار سال در سرزمینی که کشت می‌شود، دوام می‌آورد و محیط اطرافش را از گزند بسیاری از تهدیدهایی که جان آب و خاک را به شماره می‌اندازد، محفوظ می‌دارد؛ آنقدر که حتا در پای نهال دو ساله‌اش، می‌توان چنین مناظری را دید …

سیراچال

    درود بر همه‌ی شما خوبانی که به رغم تنگناهای فراوان و نفس‌گیر اقتصادی در این روزها، یادتان نرفته که همچنان باید هوای طبیعت را داشت و برای تیمار و کاشت و مراقبت از درختانش، بخشی از وقت و سرمایه‌ی خویش را کنار می‌نهید …

 

4 فکر می‌کنند “یک روز خوب در سیراچال

  1. مسعود

    زنده باشید و درود بر شما که در این تنگناهای خسته کننده ، باز هم قد راست می کنید و کم نمی آورید .
    سبز باشید … .

  2. محمد درویش نویسنده

    داشتم فکر می کردم که در یک روز تعطیل هم ممکن است اول شوی که دیدم نه تنها ممکن است که قطعی است!
    درود بر مسعود عزیز که جایش امروز در سیراچال خالی بود …

  3. نيما

    آره این از اون حرکتهاست که وقتی شب به خونه بر میگردی حسی از آرامش داری بابت کار خوبی که کردی
    یا یه طور دیگه بگم
    سر رو راحت روی بالشت میذاری

  4. نرگس روحانی

    متاسفانه از درد سیاتیک پایم که از ۸ فروردین یک امپول زن ناشی مرا شل کرده از این سفره ای که مهندس خوشنویس برای ما عاشقان طبیعت گسترده بود بی نصیب ماندم هر چند به هادی کاشانی سفارش کردم جای من هم ارس بکارد امید بهبودی در ابیاری ماه بعد که شما عزیزان را ببینم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *